Weekplog #7: snottebellen, jarig en kleding shoppen

Een weekje waarin ik weer herstelde van een borstontsteking en rustig aan mijn alledaagse dingetjes deed. Helaas geen blog over de tuin of hardlopen. Wel een leuke week waarin ik jarig was en mezelf trakteerde op nieuwe kleding.

Maandag

Het is tweede paasdag en in de ochtend lag ik nog voor pampus (zie vorige week) om bij te komen van de nacht met Ian en het ziek zijn. Daarna werkte ik een x-aantal kratten was weg (dat stapelt zich bij ziekte alleen maar op) en deed de kinderen in bad. Ik voelde me met het uur beter worden. Ik heb in de ochtend wat leuke oude foto’s bekeken waar ik deze collega van heb gemaakt. Je ziet hier o.a. Lukas zijn eerste kampeerweekend met papa.

Dinsdag

Zoals je ziet was het de hoogste tijd onze AH-moestuintjes wat aandacht te geven. Inmiddels groeien ze gestaagd! Ian viel hier bij mij in slaap op de bank. In de middag, na één bakje tijm te hebben  klaargemaakt, sliep Marc op de bank en draaide zichzelf na een tijdje op deze manier om om zo verder de slapen… Ik heb hem na een tijdje even gepord om anders te liggen 😉 De kinderen waren waarschijnlijk ook moe vanwege het verzetten van de klok. Ohja natuurlijk moest mama driekwart van alle moestuintjes zelf nog even afmaken wegens gebrek aan interesse. Maar het waren er ook zoveel…en ik wilde er in één keer klaar mee zijn.

Woensdag

In de ochtend was ik enorm verkouden, maar wilde wel graag in het zonnetje werken buiten. Dus hop, naar de tuin. Ian sliep onverwacht lang door in de ochtend buiten in de kinderwagen, dus ik kon erg veel gedaan krijgen! Vlak voordat ik weg moest ben ik nog snel de kringloopwinkel vlakbij in gesjeesd, om even te neuzen. En ik had mazzel! Voor 11 euro een Mexx blousje die me goed stond en een basketbalhemd voor Lukas. Nu heb ik zin daar vaker even doorheen te lopen.

Ohja ik had vandaag best erg veel foto’s gemaakt, dus hier nog een collage van de middag:

Had ik alle kinderen in de auto geïnstalleerd, draai ik de sleutel om, blijkt de accu leeg te zijn! Onze accu was al slecht, maar nu was die toch echt aan het eind van zijn latijn. Dus die dag gingen we lopend naar de judo, in een andere wijk. We kwamen heel wat eendjes tegen, ook kuikentjes. Superlief!

En ons eerste zomaar-ijsje op een zonnige dag was een feit! Van de Lidl probeerde ik ’s avonds nog een pakket om pastasaus mee te maken. Deze was echter niet zo goed meer zoals je ziet (het viel mee, ik moest 1 tomaat weggooien). Nu bleek dat het pakket in de koelkast bewaard had moeten worden terwijl het in de winkel helemaal niet in het koelgedeelte lag! Daar ga ik nog een melding van maken. Ondanks dat het pakket tegen leek te vallen heb ik toch een verbazingwekkende lekkere pastasaus gemaakt die avond. We waren allemaal enthousiast.

Donderdag

Vandaag was het mijn verjaardag! Geen ontbijt op bed of kadootjes, maar gewoon ordinair het huis poetsen stond op het programma 😉 In de avond kreeg ik bezoek van wat collega’s en de familie zou in het weekend komen, dus ik wilde mijn huis even goed onder handen nemen. Ian hopt sinds kort over de grond met zijn billen en kan op die manier nu overal komen. Dus ook bij de emmer sop. En voor ik het wist lag deze omver. Toen heb ik nog het huis op zijn kop moeten halen om alles droog te krijgen voordat de meubels of laminaatvloer vernacheld zouden zijn. Helaas ging er een lampje stuk met het verschuiven, maar deze was niet duur. De lamp aan de binnenkant was veel kostbaarder en deze was gelukkig nog heel.

In de middag plukten de kinderen een verjaardagsboeketje voor mij en in de avond was er ook nog inloopavond op school vanwege een themaweek. Lukas liet zijn verzameling potloodjes zien die hij overal gevonden had en in zijn etui bewaard 🙂 Het was heel gezellig op school en later die avond met wat collega’s heb ik het ook fijn gehad. Wel kon je me daarna van de vloer rapen, want wat was ik toe aan mijn bed!

Vrijdag

Wat was dit een fijne dag! Marcel werkte thuis en wilde tegelijkertijd wel op Ian letten, welke toch vaak ligt te slapen in de ochtend. Ik kon gewoon in mijn eentje het centrum in om kleding voor mezelf te shoppen! Moeders weten dat dit een unieke ervaring is 😉 Ik ben met heel wat verschillende dingen thuis gekomen van Only, Veromoda en Perry Sport.

In de avond aten we hamburgers van New York Pizza. Deze hadden we een tijdje terug ontdekt en die vinden we erg lekker. Ze zijn wel wat prijzig (7 euro), maar zeker erg lekker!

Onze Maxicosi gaat eruit! *snif* Ian past in Marc zijn stoel en Marc mag Lukas zijn stoel hebben. Lukas kan inmiddels zonder verhoger zitten.

Zaterdag

In de ochtend gingen Julian en Marc met papa hiken en kamperen, hier zou ik nog een hele blog over kunnen schrijven. Ze vonden het in ieder geval erg leuk en het was zacht weer. Ik had ondertussen een rustig dagje met Lukas en Ian. We zijn gaan lunchen in een restaurant voor de gezelligheid en hebben uiteraard weer een filmavondje gehouden met slaapfeestje beneden inclusief popcorn. De tuin bij ons wordt met de dag mooier, dus ik had Instagram nog vol lopen spammen van foto’s met onze bloemen.

Zondag

Zondagochtend kwamen deze mannen weer thuis. Ik had ze wel opgehaald aan de rand van het dorp, omdat het niet zo leuk is om te wandelen door de wijken. Ze waren natuurlijk ook erg moe. De auto van mijn inmiddels gearriveerde visite (geluk!) kon ik lenen ivm de kapotte accu die we tevergeefs hadden opgeladen. De rest van de dag hebben we mijn verjaardag gevierd met familie en heb ik geen foto’s gemaakt zonder andermans kinderen (gezelligheid!). Deze laat ik dus maar. Het was een prachtige dag met mooi weer en we hebben tot een uurtje of 8 buiten kunnen genieten!

Dit was mijn zeer geslaagde week! Een dagje later dan gepland is deze blog, omdat ik mijn verhaal over autisme kwijt wilde. Daar deed ik nogal twijfelachtig over omdat het een stempel drukt op het kind, maar zo zie ik het niet. Het is meer bedoeld als een stukje informatie naar buiten toe om autisme te herkennen en te accepteren, hoe klein ook aanwezig. En dat een kind niet zomaar ‘raar’ doet. Ook met de verjaardag afgelopen zondag merkte ik weer dat mensen tevergeefs pogingen doen hem te betrekken in wat wij ‘gezelligheid’ noemen. Ik hoop dat andere ouders net als mij ook leren sterk in hun schoenen te staan en hun kind laten voelen dat hij mag zijn wie hij is.

4 reacties

  1. Wat ontzettend lief zo’n verjaarsboeket!
    En wat leuk dat vader en zoon er samen op uit gingen. Geweldige foto’s. De maxi cosi vind ik zelf ook een zwaar onding, dus zal er niet rouwig om zijn als hij weg is. Aan de andere kant snap ik wat je zegt, het is toch een afscheid van een periode. Ze worden zo snel groot!

  2. Wat een lekker drukke week heb je gehad! En ook heerlijk dat je mocht shoppen alleen! Hebben wij mama’s inderdaad af en toe gewoon ff nodig 😀

    Maar vind je het nou echt jammer dat de maxi cosi weg gaat??
    Mijn jongste zit er nog in en ik vind het zo’n irritant en zwaar ding!! Kan niet wachten tot hij in een stoel mag haha 😀

    • Ze groeien gewoon heel hard! Ik vind het bij alle kinderspullen even jammer als ze weg gaan vanwege goede herinneringen. Deze was tweedehands en nog niet zo zwaar. Volgens mij zijn de nieuwere soorten erg zwaar want die van mijn schoonzusje weegt ook erg zwaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.