Het roodborstje

Het Tuintje Van Goede Hoop is een stukje persoonlijke blog waarin ik je meeneem in mijn reis om onze tuin naar mijn zin te maken.

Vorige week begon ik met het eruit trekken van de ‘Guldenroede‘, deze keer vertel ik over de nieuwsgierige bezoeker die steeds komt kijken tijdens onze tuinwerkzaamheden. Namelijk, het roodborstje.

En niet zomaar één.  Eentje die wel héél dichtbij komt, tot zo’n 70 cm voor mijn voeten. Voordat ik een heel zoet Marjolein Bastin-achtig verhaaltje vertel over een ontstane vriendschap met een gewone vogel, wil ik toch wat verrassende weetjes delen.

Want hoe vaak komt het nou voor dat er iedere dag een roodborstje naast je  landt en je op de voet volgt als je de wortels van een uit de hand gelopen buxusplant (maal 3) uit de tuin probeert te rukken? Ik vond het bijvoorbeeld al bijzonder dat er überhaupt een roodborstje in de tuin kwam kijken bij ons oude huis. Mussen (die bruine kleine) en merels (die zwarte met oranje snavel) zie je daarentegen veel vaker. Hoe zit dat ook alweer met hun leefgebieden? Ik strooide een handvol vogelvoer uit een zak (wat totaal niet gegeten lijkt te worden) ter compensatie van een omgezaagde jonge boom en een omgeploegd stuk tuin en ging voor deze blog op zoek naar meer informatie.

Facts

De vogel heeft een territorium van zo’n 6000 tot 8000 vierkante meter. Zodra er een ander mannetje binnendringt schijnen ze bijzonder fel te reageren en pikken ze elkaar tot in de dood. Naar mensen toe staan ze er om bekend juist erg vriendelijk en nieuwsgierig te zijn. Ze eten insecten, spinnen, wormen, besjes en in de winter pikken ze soms een graantje mee vanaf de grond (dus vandaar!). Ook hun nesten zijn meestal op of laag bij de grond. Ze krijgen dikwijls twee nestjes jongen achter elkaar en de jongen vliegen binnen drie weken al uit. Tuinen met veel dood hout, dichte begroeing en prikkel- en bessentruiken zijn voor hun een prettige leefomgeving (bingo!). Een deel van de inheemse soort blijft in de eigen omgeving overwinteren, maar er komen in de winter ook veel roodborstjes bij ons overwinteren uit Scandinavië en een ander deel wat in de zomer in ons land vertoeft vertrekt richting Spanje in de winter waardoor de boel best in evenwicht blijft.

Symboliek

Het roodborstje staat voor ‘hoop’ (wat een mooi toeval in Tuintje Van Goede Hoop!) en de reden dat ze vaak traditiegetrouw op kerstkaarten staan is omdat de postbodes in de Victoriaanse tijd rode kleding droegen en ‘robins’ genoemd werden. (en voilá, het niveau van mijn blog stijgt.)

Wat voor gevolgen heeft dit voor onze tuin?

Onze tuin heeft o. a. veel dichte begroeiing, bessenstruiken en joekels van hulstplanten. Ik heb een hekel aan hulst vanwege de prikkels, al vind ik het mooie plant om te zien in de winter. Maar misschien is het voor bijvoorbeeld een roodborstje juist goed ze niet zomaar weg te halen. Het wemelt hier ook van de katten, dus zijn prikstruiken niet zo’n gek idee om het vogelvriendelijk te houden. Misschien houd ik het dan toch bij het alleen toppen van de bomen… En dat vogelvoer bewaar ik dan wel voor de winter!

6 reacties

  1. Leuke blog over een mooi vogeltje. Ik geloof dat wij er ook wel eens eentje in de tuin hebben maar meestal blijft het bij musjes.

    Twee weken geleden heb ik hier ook vogelvoer gestrooid maar er zijn maar weinig afnemers. Sterker nog, helemaal geen.

    Misschien te vroeg in het jaar.. of gewoon vies… kan natuurlijk ook!

  2. Pingback: De optimale rolverdeling in de tuin – Kijk, mama!

  3. Mooie vogeltjes! Mijn oma was er dol op. Heel soms hebben we er eentje in de tuin, maar vooral meesjes, merels en mussen. Leuk voor de kinderen he? Die kunnen er uren naar kijken. Nou ja in elk geval toch een paar minuten

  4. Pingback: Verhuisd: Een terugblik op de eerste maand – Kijk, mama!

  5. Pingback: De blogger en de blog: Kijk, mama! - Mama met een Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.