Zijn (digitale) fotoboeken nog wel van deze tijd?

Héél lang zit ik al te dubben wat ik moet doen met die duizenden, misschien wel tienduizenden foto´s die ik maak van onder andere onze vier kinderen. Alles staat op mijn telefoon, computer, netwerk, cloud en dergelijke. Daarmee vertel ik jullie niks nieuws aangezien jullie bedolven worden met mijn foto´s op social media (sorry hiervoor). En ja,  ik vind het leuk ze terug te zien, maar het is enorm veel werk om alle foto´s te ordenen op kind, jaar enzovoorts. Ik zit eraan te denken om het voortaan anders aan te pakken, maar eerst wil ik schrijven over hoe ik het tot nu toe altijd heb gedaan.

img_20161118_104033

Wat is mijn methode bij het maken van fotoboeken?

Momenteel maak ik per kind, per jaar een fotoboek. Ik heb een babyboek van Lukas, Marc en sinds kort ook van Julian. Ik loop dus zwaar achter aangezien Lukas inmiddels 7, Julian 5, Marc 4 en Ian 1 jaar oud zijn. Nog 14 fotoboeken te gaan dus, als dat mijn streven is. Het idee om dit zo te doen was omdat mijn schoonmoeder dit vroeger zo heeft aangepakt voor haar twee zonen, zodat ze beiden nu een heel mooi pakket aan fotoboeken en geschiedenis mee hebben gekregen. Dat zijn drie hele zware verhuisdozen kan ik je vertellen, die al menig landen hebben gezien.

Fotoboeken koesteren wij. Als het huis in de brand zou vliegen, zijn de fotoboeken misschien wel de eerstvolgende die na onze kinderen, het huis uit getild zouden worden.

img_20161118_104213 img_20161118_104300

Waar gaat het meeste tijd in zitten?

Voordat ik een fotoboek maak, maak ik een mapje met de foto´s die ik er in wil hebben. Ik kijk bij iedere gemaakte foto bij welk kind het hoort en of het jaartal klopt. Dat laatste is gelukkig vrij simpel omdat het meeste wel in chronologische volgorde is opgeslagen. Verder zijn er veel dubbele foto´s waarbij ik dan de beste eruit wil halen en die foto´s dan ook goed bekijk voordat ik ze selecteer. Alle foto´s zijn opgeslagen op ons netwerk (NAS), telefoongeheugen (waarin verschillende groeperingen bestaan zoals WhatsApp en Camera), de cloud, sticks, DVD´s van de peuterspeelzaal, de gastouder, noem maar op. Je begrijpt dat, voor een moeder van vier die ook nog werkt (en te veel hobby´s heeft), hier maanden aan tijd in gaan zitten .

img_20161118_104446

Waarom een digitaal ontworpen fotoboek?

De nadelen van zelf inplakken

De babyfoto´s van Lukas heb ik ingeplakt op de ouderwetse manier, lekker nostalgisch. Ik merk dat veel fotolijmen geen goede kwaliteit hebben en na enige tijd snel weer foto´s los laten. Ook de plakhoekjes die je kunt kopen houden de foto´s (met enige bolling) niet altijd goed op hun plek waardoor de foto er toch weer gedeeltelijk uit schiet. En dan nog niet gesproken over dat die plakhoekjes zelf los kunnen laten. Plakbandjes op de achterkant heb ik uiteindelijk als plan B gebruikt, maar bij de fotoboeken van mijn schoonmoeder is te zien dat deze lijm uiteindelijk ook zal oplossen waardoor foto´s los laten. Ik kan je vertellen dat loslatende foto´s in pakweg 16 fotoboeken geen pretje zijn. Wij hebben in ieder geval geen zin om alles weer te herplakken.

img_20161118_104712 img_20161118_104644

De handigheid van digitaal aanpassen

Een afgedrukt fotoboek is DE oplossing tegen loslatende foto´s. Bovendien zijn foto´s digitaal te corrigeren, bij te snijden en makkelijker op de gewenste plek te zetten dan als je dit handmatig zou doen met je plakband en schaar. Daarom ben ik zes jaar geleden al gauw overgestapt op afgedrukte fotoboeken. Mijn trouwboek en het boek van Marc heb ik gemaakt met Albelli, maar onlangs heb ik met mooi resultaat mogen samenwerken met Fotofabriek (beste fotoboekenleverancier volgens AVROTROS Radar) en heb ik het babyboek van Julian gemaakt. Na vijf jaar werd het wel tijd dacht ik zo. Wat ik heel erg mooi vind aan afgedrukte fotoboeken, is dat je foto´s digitaal ook enorm kan uitvergroten of verspreiden en ik daardoor een heel gaaf boek heb kunnen maken van onze reis naar Australië. Verder zijn er dankzij de software ook veel mogelijkheden voor indelingen, kaders, randen en achtergronden bij fotofabriek.nl.

img_20161118_104540 img_20161118_104612

Hoe ga ik het in de toekomst aanpakken?

Ik zit eraan te denken losse foto´s af te drukken van bijvoorbeeld Instagram en in losse hipsterdoosjes te bewaren. Misschien her en der een kleine aantekening bij een foto als herinnering (om mijn kinderen niet door elkaar te husselen of het Landal huisje van Groningen niet te verwarren met die van Zeeland). Voor mij zegt de foto, het beeld, al genoeg. Iedereen krijgt immers een unieke beleving bij het zien van een foto. Bovendien vind ik het leuk om in een doos losse foto´s te snuffelen. Deze pak ik denk ik ook sneller dan een boek uit de kast (zoals al die keren dat ik de zolder ging opruimen overgebleven foto´s ging kijken in vergeten dozen). Dat er meer kans is op vlekken e.d. vind ik niet erg. Net als een leesboek en een keukentafel mag een foto van mij ook best zijn gebruikte verleden tonen. De doosjes kun je uiteraard nummeren of categoriseren.

Hebben jullie nog tips hoe met vele foto´s om te gaan van de kinderen?


Deze blog is geschreven n.a.v. een prettige, vlotte en laagdrempelige samenwerking met Fotofabriek.nl

2 reacties

  1. Pingback: Weekoverzicht: een chique ontbijt, eindelijk kadootjes en gebakken pepernoten! – Kijk, mama!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.