Cliëntgerichte zorg: ‘Dus ik mag jullie de volgende keer weer vragen?’

Veel zorginstanties zeggen ´de cliënt centraal´ te stellen, of willen ´cliëntgericht´ werken. Een praktisch voorbeeld in de zorg wil ik graag delen, omdat ik een gelukkige getuige ben van dat er niet alleen over gesproken wordt, maar dat dit ook echt kán.

‘Dus ik mag jullie de volgende keer weer vragen?’

In 2011 splitste ons groeiende wijkteam van Ede in tweeën: team Ede Noord en team Ede Zuid. Net op dat moment kwam de vakantiecliënt mw G in zorg, op een adres een stuk boven de spoorlijn. Deze oudere dame kwam uit het Noorden van het land, logeren bij haar zus in Ede. Het Buurtzorgteam uit haar woonplaats droeg de zorg den enkele weken aan ons over zodat zij ook bij haar zus thuis geholpen kon worden. Jarenlang heeft team Ede Zuid haar tijdens haar vakanties geholpen en ‘gehouden’ ongeacht de extra reistijd.

Beide zussen hebben mijn zwangerschappen kunnen bijhouden, onze verhuisplannen en ik zie keer op keer hoe deze hoogbejaarde vrouwen zich saampjes wisten te redden, hoe één zus de ander ging missen na het overlijden en hoe de achtergebleven zus, zelf met steeds meer gezondheidsklachten, ook regelmatig onze hulp nodig had.

Vanmorgen was het moment weer daar om de zorg bijna geheel af te sluiten. Met snelle ademhaling probeert ze haar kleding in hoog tempo aan te trekken door het idee ons tot last te zijn. Straks kan zij zonder ons weer verder op haar eigen gemak. ‘Maar bij welk team hoor ik nu eigenlijk?’ en ‘Mag ik nog steeds gewoon jullie nummer bellen?’ terwijl ze haar been in een maillot steekt. ‘Ja natuurlijk!’ zeg ik.

In mijn hoofd maak ik mij toch een klein beetje zorgen. Inmiddels zijn er 6 teams in Ede en steeds langer blijven vacatures ongevuld. Kan zij nog wel bij ons in zorg later? Ik hoop dat we deze uitzondering nog lang kunnen blijven maken.

Cliëntgerichte zorg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *