Mijn eerste halve marathon

Nu ik dit schrijf is mijn derde zoon Marc zes jaar. Zes jaar geleden begon ik ook met hardlopen. Alleen, zonder hardloopclubje, tot de dag van vandaag. Een aantal jaren hiervan was ik zover dat ik meer dan 10 kilometer binnen een uur kon hardlopen. Één keer heb ik 15 kilometer aan één stuk gerend met kinderwagen (waarin vierde zoon zich inmiddels bevond) binnen een nette tijd van ongeveer anderhalf uur, twee jaar geleden. Ik durfde me echter nog niet op te geven voor de halve marathon terwijl dit mijn inziens wel het geschikte moment was geweest. Twee weken geleden liep ik weer achtereen 15 kilometer, maar zonder kinderwagen. En ik kwam vrij ´fris´ en energiek thuis, afgezien van al het zweet wat het lijf uit gutst. De halve marathon kwam weer voor ogen en om mezelf te stimuleren heb ik mezelf direct opgegeven voor een wedstrijd. Echter kon ik in de regio kiezen uit een halve marathon in het najaar of over twee weken. Wie garandeert mij dat ik in de zomer goed door blijf trainen? Tja, dus dan maar over twee weken de halve marathon. Ik zie wel!

En zo geschiedde. De Groot Ginkelse Loop stond op het programma. Helaas kreeg ik een flinke verkoudheid anderhalve week daarvoor wat nog steeds niet over was, maar ja, het komt nooit precies uit zoals je wilt is mijn ervaring. De temperatuur en weersomstandigheden waren wel perfect (klein zonnetje, een briesje) en dat is heel wat waard.

Vorig jaar eindigde de laatste van de halve marathon rond de tweeënhalf uur, dus dat werd ook mijn doel: eindigen binnen tweeënhalf uur. Als het even kan geen laatste worden. En als dat toch zo moet zijn, so be it. Binnen 2 uur vind ik persoonlijk een mooie tijd maar gezien mijn beperkte training vooraf leek het mij niet haalbaar. Natuurlijk hield ik er rekening mee dat ik hem niet eens kan uitlopen, ik wilde gewoon weten waar mijn fysieke grens ligt op dat moment.

Even op een rij mijn bevindingen:

+ De loop is goedkoop. Voor maar 7 euro kon ik meedoen en werd het startbewijs thuis gestuurd.

+ De omgeving is prachtig. Een eindeloos uitzicht over de hei, met de schaapskudde in de verte, lopen door het bos, meerendeel verhard (asfalt of beton) maar ook een stuk met mul zand, heuveltjes en lange rechte stukken; alles wat je van een loop over de hei verwacht zat erin.

+ De organisatie was top. Het startbewijs arriveerde op tijd (inclusief speldjes), de vrijwilligers gaven de weg keurig aan, er waren kilometerbordjes langs de weg, helemaal goed!

+ De sfeer was gemoedelijk en gezellig.

+ Er stond een tafel vol taarten en cake voor na afloop (gezelligheid!), maar er was ook fruit en voldoende water.

+ Toiletgelegenheid bij de start/finish.

+ De deelnemers waren zeer gemengd qua leeftijd en tempo, je voelt je welkom en je vind vanzelf wel wat hardloopmaatjes (of hazen) waaraan je je kunt optrekken.

+ Er waren genoeg drinkposts verspreid en er werden natte sponzen uitgedeeld, lekker!

– Helaas kreeg ik het gevoel bij de laatste vier kilometer dat ik naar de wc moest. Geen toilet te bekennen gedurende de hele wedstrijd. En in de berm zitten met publiek (lopers en hordes toeristen) is niet mijn ding. Ik heb het rennen moeten afwisselen met lopen om het aandrangsgevoel te beperken. Het lopen verergerde weer het probleem dat je spieren er de brui aan willen geven en dat heeft me helaas wel veel tijd gekost. Aan de andere kant lijkt mij het ophogen van de inschrijvingskosten voor een extra toiletstop ook weer wat overdreven.

Al met al was ik tevreden toen ik hem uitliep met een netto tijd van 2 uur 23 en 5 seconden!

Leerdoel voor de toekomst? Meer trainen op tempo (en vanzelf ook uithoudingsvermogen), dus dat worden waarschijnlijk intervalletjes de komende tijd.

Eén reactie

  1. Pingback: Nieuwe doelen, weer een nieuw trainingsschema - Ramona van den Arend

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.