Lunch bij Elias

Lunchen bij Elias

Vandaag zat ik op de fiets tussen twee cliëntafspraken in,
met hoge nood tussen Ede en Bennekom
én nieuwsgierigheid naar het nieuwe restaurant in Elias van Opella.

Dus hop, ik sloeg linksaf het fietspad af
en nam een kijkje in het spiksplinternieuwe restaurant.
Eerst even geplast.

Licht, ruim en modern

Elias had ik al een paar keer eerder van binnen gezien.
Er zit een revalidatiecentrum in, met oefenruimte, afdelingskamers, lunchruimte…
Maar er is ook de mogelijkheid een lokaal voor scholing te huren
en er worden nog afdelingen ontwikkeld voor mensen die niet in andere groepen zouden passen.
Afijn, de klantadviseurs van Opella kunnen hier meer over vertellen dan ik.

Wijkverpleegkundige meets interne zorg

Laatst heb ik er een oud-cliënt bezocht die na een val moest revalideren
en mocht ik aanwezig zijn bij een gastles van Opella voor nieuwe ziekenverzorgenden.
Vandaag moest ik op hetzelfde terrein zijn bij de (aanleun)woningen met zorg, dus besloot ik hier te lunchen.
Dat kan tussen 12 en 13.30 d.m.v. een buffet en in een mooie ruimte met terras.
Als enige niet-Opella-medewerker voelde ik me wel een beetje een vreemde eend in de bijt.
Ik vroeg voor de zekerheid of het wel klopt dat buitenstaanders gebruik mogen maken van het restaurant.
Maar dat klopte.

Baron van Wassenaerpark

Het was heerlijk en ik had nog tijd over even naar boven te lopen voor ik weg moest.
De oud-cliënt die er nog steeds revalideerde zwaaide hartelijk terug toen ik boven aankwam.
Maar omdat zij in de groep lunchte mocht ik helaas niet even spontaan bij haar zitten.
Dat was een beetje cringe, dus we hebben maar geappt.

Daarna fietste deze pleeg weer 1 straatje verder om het werk te vervolgen.
Wat heerlijk dat alles zo in de buurt is!
Nu nog hopen dat dit nog veel meer een ontmoetingsplek wordt van buurtbewoners, gasten en meer verschillende disciplines en organisaties.
Zorg is eigenlijk als een heerlijk soepje van allerlei verschillende ingrediënten.

Keukenhof

Naar de Keukenhof

Voor mijn gevoel rijd ik nog auto,
maar in de werkelijkheid zit ik net languit op de bank.
12 uur op pad geweest om 10 mensen naar de Keukenhof te krijgen.
Meer dan 400 kilometer auto gereden.

Het resultaat?

Straks nog even rustig de filmpjes uploaden.
Of morgen dan.
Veel zal het vandaag niet worden.

Noem ten minste 1 ding

Hoogtepunt van de dag: al die nationaliteiten bij elkaar.
Én die mooie kleurencombinaties van bloemen natuurlijk.
Vooral die grote tulpen….
Ongelooflijk dat er zulke grote bestaan.
Prachtig!

Ramona van den Arend

Plaatjestraagheid

Even geen blog vandaag.
Ik las namelijk dat mijn site traag kan zijn vanwege mijn grote afbeeldingen.
Bij nader inzien zie ik dat ik enorme foto’s gebruik.
Die laden inderdaad wat trager.
En het staat niet eens mooi.

Dus ik probeer nu wat afbeeldingen te verkleinen,
zodat het A niet je ogen zal uitsteken en
B de site wat sneller laadt.
Snelheid is fijn.

Afrikaanse reuzenslakken in bad

Onze Afrikaanse reuzenslakken moesten in bad gisteren. Dat ik doe ik met een druppelende kraan in de gootsteen terwijl het water kan weglopen.

De slakken zie je vervolgens opleven en raken helemaal wild, in slakkenbeleving dan. Die voelsprieten gaan alle kanten op en hun koppies gaan overal nieuwsgierig snuffelen. Wat een belevenis.

Nog even een familiefoto bij deze.

NAH-Café Ede

Het NAH-Café Ede

Vandaag ben ik een kijkje gaan nemen bij het NAH-café in Ede.
Gewoon om te zien wat het zoal is.
Is het er gezellig? Laagdrempelig? Wat is er te doen?
Als wijkverpleegkundige is dat handig om te weten.
Wellicht kan ik het eens als tip meegeven aan iemand.

Creatieve avond

Dus ik fietste vanavond naar het NAH-Café en was zeer benieuwd.
We zouden iets creatiefs gaan doen.
2,50 voor de knutselspullen en ik hoefde verder niks mee te nemen.
Drankjes worden verzorgd.

Gezellige drukte

Het Café wordt gerund door Wilma en Dave.
Hartstikke leuke, enthousiaste mensen,
zelf met NAH.
Het bleek er wat drukker dan verwacht vanavond.
Iets wat niet vanzelfsprekend was.
Ze bestaan namelijk nog geen jaar.
En hebben ook nog een tijdje last gehad van de lock-down.
De vraag is er dus wel naar.

Ontwikkeling

Omdat het café nog niet zo lang bestaat,
is het nog wat zoeken naar wat handig is qua invulling en indeling.
Zo ook wat betreft de drukte van vandaag;
daar moet nog een weg in gevonden worden.
Misschien dat de ruimte beneden in de Meerpaal benut zal gaan worden.
Die is wat groter.
Of dat de groepjes toch wat verspreid door de ruimte zullen gaan zitten.
Afijn. Aan verbetering wordt gewerkt.

De kans is groot dat op het moment van lezen,
dit alweer verbeterd is.

Mobiel

Ik ging in ieder geval met een mooie creatie naar huis.
Een mobiel heb ik gemaakt,
voor wat plantjes in te hangen of iets dergelijks.
Heerlijk kneuterig.

Ondertussen gezellig kunnen kletsen,
want iedereen moest wachten op een schaar.
Dan begin je vanzelf wel te kletsen.
(Heel slim.)

Contactgegevens

De website is hier te vinden.
Daarnaast hebben ze ook een Facebook-pagina.

Het is i.p. iedere tweede woensdag van de maand.
In de Meerpaal, Ede.
Om en om zou er iets creatiefs te doen zijn.
Of een inloopavond met alleen koffie.
De sfeer is lekker los, gemakkelijk, gezellig.
Geen zielige of serieuze praatjes waar iedereen in mee moet gaan.
Maar gewoon, wat iemand bezig houdt.
En waar men zin in heeft.

Goed bezig Wilma en Dave! Ga zo door toppers!


Falco tent repareren

Onze Falco tent laten repareren

De rits was stuk gegaan afgelopen jaar, dus we moesten onze Falco tent laten repareren. En dat kon wel, helemaal in Bergeijk. Bij Bax Totaalrecreatie.

Dus 80 minuten heen en 80 minuten terug gereden om onze tent weer op te halen. Kotsend kind achterin de auto. Inmiddels alles weer schoon. Maar bovenal: onze tent is weer terug.

Falco tent repareren

Nu het buiten niet meer zal vriezen houden we ieder vrije weekend vrij om, je weet maar nooit; weer eens een weekend op pad te kunnen gaan. Heerlijk!

Stekje drakenklimop

Stekjeskoorts! 🌱

Aan de straat heb ik een tafeltje vol stekjes voor buurtbewoners.
Er staan wilde hyacinten, aardbei,
maar ook de vaderplant, drakenklimop en Aloë Vera. 🍓
Het tafeltje vul ik regelmatig aan als er weer stekjes over zijn.
Zo kan iedereen zich bekommeren om een plant,
want dat is uiteindelijk waar Floralia voor staat 🌿

Stekjes langs de straat

PS: Floralia Bennekom is een vereniging van mensen die zich bekommeren om planten. Lidmaatschap kost slechts 10 euro per jaar en het eerste jaar is gratis. Leerzaam, leuk en gezellig!

Kardinaalshoed voor de bijen3

Kardinaalshoed voor de bijen

Een prachtige plant sowieso, die kardinaalshoed.
Het is een grote struik van zo’n 2,5 meter breed als lang.
Prachtig rood blad in de herfst, maar ook: bijen.

Het gónst van de bijen. In mei.
Ik zit ernaast op onze tuinbank en geniet.
Één en al gezoem achter mij.
Onophoudelijk.

Harde werkers, die bijen.
Erin, eronder, erop…
Af en aan vliegend.
Meer dan honderd tegelijk.

Ik ben blij dat ik deze struik heb.
Speciaal voor de bijen.

Zaden uit Zalk

Nieuwe cliënten zijn als nieuwe zaadjes

In de kast heb ik een heel klein doosje.
Een onopvallend zwart doosje in een zwarte kast.
De deksel kan eraf.
Daaronder zie je al mijn zaadjes.
Netjes gesorteerd op zaaimaand: maart, april, mei.
Kleurrijke pakjes zaad met allerlei soorten bloemen.
Als ik moet kiezen gaat dat lastig, want ze zijn allemaal even mooi.
Welke moet ik vandaag nou zaaien?, zucht ik dan.
Want ik weet niet of ik ze allemaal wel plek kan bieden.

Zaadjes moeten op tijd de grond in

Er is haast bij, want zaadjes moeten op tijd gezaaid worden.
Als ik meer dan tien zakjes zaad per maand klaar heb staan,
weet ik niet of ik ze allemaal op tijd kan zaaien.
Ik maak keuzes tussen ‘nu zaaien’ en ‘later zaaien’,
voor als plantjes het niet redden of als ik ergens nog kale plekken ontdek.
Als ik ze te laat zaai, hebben ze volgend jaar nog één kans.
En anders is de kiemkracht ingehaald door de tijd.

Zaadjes moeten ruimte krijgen

Je kunt zaadjes wel ruim gaan rondstrooien,
maar het heeft geen zin als de grond al vol staat.
Overal waar ik kijk zie ik nieuwe plantjes opkomen.
Nu nog enkele centimeters hoog,
maar straks wel een halve meter lang.

Planten hebben stuk voor stuk genoeg licht nodig.
En ruimte, om zijtakken te kunnen maken.
Planten kunnen elkaar verdringen en verminken,
als ze te dicht op elkaar staan en te hard groeien.
Ieder zaadje heeft daarom een eigen plekje nodig die het kan veroveren,
om een sterke plant te worden.

Het is de kunst om iedere plant tot zijn recht te laten komen.
Ultiem geluk is een border vol verschillende bloemen
die samen een vrolijk geheel maken.

Kiezen

De keuze is aan jou: welke zaai je wel?
En welke zaai je niet?
Ieder zaadje heeft recht op een bestaan.
Maar welke bied je dat aan?
En is er voldoende gelegenheid,
om het plantje ruimte te kunnen bieden?
Of zaai je toch te veel,
als je het risico neemt dat sommigen het niet redden?

PS: De zaden van de afbeeldingen zijn gekocht en gekregen van Brenda op https://zadenuitzalk.nl/