Trakteren op school

Wil je een beetje meedoen met de huidige samenleving en de leraar te vriend houden, dan kom je niet meer aanzetten met een doos vol zakjes Croky Chips. Nee, tegenwoordig moet alles anders.

Het moet gezond zijn en klein zegt de leraar, je kind wil graag dat het er leuk uit ziet en graag ook een beetje lekker. Succes ermee, hoe ga je dat aanpakken?

  • Lang leve Pinterest
  • Lang leve ervaren ouders om je heen
  • Die alles delen via social media
  • En dat je niet het wiel opnieuw hoeft uit te vinden
  • En maak iets wat je zelf ook wel leuk vind om te doen. (ik beloof niet dat je dat nog kan zeggen na 30 stuks)
  • Vergeet de juffen-en-meester-traktatie niet. Als beginnende ouder in het schoolleven van mijn oudste kind moest ik daar weer aan herinnerd worden.

Wat raad ik je absoluut af?

  • denken dat het zo even op een avondje gepiept is, want het valt altijd, maar dan ook altijd, tegen qua tijdsinvestering.
  • Pak het dus ook niet te groots aan.
  • Gewoon echt niet moeilijk doen.

Dus geen bloemetjes op steeltjes met oogjes en blaadjes en gezichtjes waar iets in zit, nee, been there, done that. Vandaag ging ik voor dit idee:

IMG_20160126_213438

Ik werd er zelf ook erg blij van en heb ze met plezier gemaakt. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik relatief weinig tijd had besteed en toch wat gezelligs heb gemaakt. Ik heb wel wat nieuwe schilmesjes gekocht hiervoor en wiebeloogjes van de überleuke knutselzaak Heutink. Maar die van de Hema hadden het vast ook heel goed gedaan.

Mochten jullie nog meer leuke ideeën hebben, ze zijn, met onze tientallen basisschoolverjaardagen die nog te verwachten zijn, altijd welkom!

De eerste hapjes

Vol goede moed begon ik bij 4 maanden met het geven van fruithapjes aan Ian. Als ervaren moeder dacht ik goed voorbereid te zijn. Een paar hapjes is voldoende, het gaat met name om het proeven. Toch bleek het tegen te vallen. Waarom?

De eerste hapjes.jpg

Ik begon met zelf fruit te pureren. Peer en
appel, heb ik voornamelijk de eerste maand gegeven. Zoals al mijn baby’s was het wennen om te proeven, een lepel te voelen, liet hij alles uit zijn mond glijden of liet het prutje in de mond hangen. Maar uiteindelijk slikt hij de substantie wel door. Hij had er  ook interesse in. Echter het verschil bij Ian is dat na een klein poosje, alle hapjes die gegeven waren, of het nou een bakje vol was of maar 5 hapjes, er weer uit gebraakt werden in een grote golf. Heel frustrerend dus.

Daarna heb ik nog wortel geprobeerd, wat hij erg vies vond, aan zijn hele gezicht te zien. En aangezien mijn man en ik dit ook niet lekker vinden ben ik na twee keer al gestopt. Daarna ben ik begonnen met het geven van bloemkool en sperzieboontjes uit een potje Olvarit, maar ook dit is nog geen succes.

Nu heb ik volkorensoepstengels gekocht van de AH. Ik heb eigenlijk een hele slechte ervaring met soepstengels. Ik heb ze bij mijn twee oudste kinderen uitgeprobeerd, maar die begonnen destijds als baby altijd te kokhalzen door de kruimeltjes en de aanraking in de mond (reflex?). Bij Ian echter niet, die sabbelt er vrolijk op los. Zo lukt dit ook met stukjes banaan, een bruin bolletje, een klokhuis en een rijstewafel.

‘Probleem’ is wel dat hij weinig daadwerkelijk binnen krijgt. Alles ligt natuurlijk onder de kruimels. Maar even mijn het-kind-moet-eten-moedergevoel loslatend, het gaat uiteindelijk nog om het proberen en het proeven. Pas als een kind 1 jaar is zou het met de pot mee moeten eten. En aangezien Ian net 6 maanden is, maak ik mij nog helemaal niet druk. En het is natuurlijk ook wel een flinke overgang, van borstvoeding naar vast voedsel. Dus net als zovele kersverse mama’s hoor ik mezelf zeggen: Het heeft gewoon tijd nodig.

Nieuw paspoort

Ik loop al geruime tijd rond zonder geldig paspoort. Ook Ian is alle tijd nog identiteitsbewijsloos. De hoogste tijd wat te regelen.

Gemeentehuis Ede. Waarom kan ik alleen in de middag afspreken?

Afspraak gemaakt om 13:20. Om 12 uur gaan op maandag pas de winkels open, theoretisch moet dit lukken. Nu in de praktijk:

Het regent. Paraplu vergeten. Maxicosi mooi op de kinderwagen geklikt. Nieuw voor mij. Geen hoesje tegen de regen bij me. Dat wordt hollen met Marc nog aan mijn hand.

Voor de winkel, mijn haar wat nattig, sta ik voor dichte deuren. 13:00 Uur open staat er. Op zoek naar een andere fotowinkel die wel open is. Met verregend kapsel bij de balie. ‘U kunt hier alleen contant betalen’. Pinapparaat is naast de vorige fotowinkel.

Na het vierde loopje, met natte snoet, krijgen we Ian op de foto. Nu ik nog. Een klik, maar geen flits. Flits kapot. Wachten. Wachten. Ian gaat huilen. Flits doet het weer. Met twee foto’s opgelucht de deur uit.

Gemeentehuis is nog op lunchpauze, maar ik mocht er wel wachten. Handtekening man vergeten. Digitaal verstuurd. Gelukkig, alles in orde. 115,- armer.

Ik had Marc een milkshake beloofd. Tussen parkeergarage en McDonald’s in vraag ik of Marc nog een milkshake of naar huis wil. Hij wil naar huis. Ja echt. Hij slaat een milkshake af van de patatjeswinkel. Dit markeert nog eens extra het dramaniveau.

Auto in, Marc vast, Maxicosi los, wil niet los. Knopjes doen het niet. Één kant krijg ik los, de andere kant niet. Ian begint te huilen. Ian uit de Maxicosi. Marc uit zijn stoel. Marc in Lukas zijn stoel. Marc zijn stoel kantelen, Ian in Marc zijn stoel. Nog eens de Maxicosi en kinderwagen bekijken. Geen mens om me heen. Rammelen, trappen, trekken. Met lichte hernia de boel los gekregen. Maxicosi in de auto, Ian uit Marc zijn stoel, in de maxicosi, Marc zijn stoel recht zetten, Marc uit Lukas zijn stoel weer terug in eigen stoel. Ik zit. Hopen dat de uitrijdtijd niet is verstreken. Gelukkig niet.

Ik sms mijn man dat verder bijna alles perfect is gegaan. De foto is prachtig. Die van Ian dan. Ik laat die van mij nog zien, waarop ik te horen krijg dat ik wel veertig lijk.

De poes is dood

Wat er momenteel aan bezoek binnenkomt, krijgt vaak als eerste te horen van onze kinderen dat de poes dood is. Dat moet meteen vertelt worden. Onze poes was erg oud, at amper meer (dus ook haar medicatie niet) en heb ik de week voor kerst in laten slapen. De afspraak …

Kijk eens wat ik heb gekregen!

DSC_0655

Na een nacht met veel wakker worden door Ian en onze dementerende kat, werd ik in de vroege ochtend nog een aantal keren achter elkaar gewekt door de kinderen die afzonderlijk van elkaar enthousiast kwamen vertellen wat ze gekregen hadden.

Piet heeft ze gehoord, de zaklantaarntjes zaten in de schoenen. Kon ook niet anders, want ze hebben dat gisteravond gezamenlijk heel hard bij het raam uitgeroepen. Wel vreemd dat de verlanglijstjes nu nog op de trap lagen. Dat doet mama ook altijd als ze nog spullen naar boven moet brengen… Waarschijnlijk heeft Piet ze even doorgenomen, daar neergelegd en ze vergeten mee te nemen. Vanavond nog maar eens proberen dan…

In de wipstoel

Ian is weer behoorlijk verandert de laatste paar dagen. Hij wipt bijvoorbeeld zo hard in zijn wipstoel, dat hij achteruit over het laminaat zoeft; baf,.. baf,.. baf… tegen het keukenkastje. Dan baalt hij, want dan kan hij niet lekker door wippen. Dan maar heel hard jammeren. Je hoort hem denken: …

Ian 9 weken oud

En daar komen de pampers nr. 3 al aan! Babykleertjes maatje 50/56 zijn ook al onderweg naar vluchtelingenhulp. ‘Wat gaat het snel’ zeg ik voor de 180e keer.

Ook de eerste vaccinaties heeft Ian gehad. Even een dagje aan de paracetemol, maar daarna weinig last. Groeit als kool, is meer richting bovenste lijn gegaan in de groeicurve. En ik ben blij dat hij ineens 100% op borstvoeding zit! Te bedenken dat hij bij 2 weken na iedere voeding wel 30 tot 60ml flesvoeding erbij kreeg, wat nu niet meer nodig is. Superblij! Veel aanleggen heeft bij mij geholpen. Wel eens iedere 2 uur bijvoorbeeld. Dat kan blijkbaar tòch in een druk huishouden. Wel heeft dit wekenlang geduurd en een rustig weekend helpt bijvoorbeeld ook heel goed.

De kledingkast van Ian puilt nu uit met maatje 62. Dit gaat zo door tot en met maatje 74 want veel kleertjes van die maten hebben we gekregen van kraamvisite. Het scheelt zo makkelijk 4 of 5 verhuisdozen vol aan kleertjes als hij straks in maatje 80 gegroeid is. Ruimt lekker op.Ian9weken

Zelf heb ik wel eens kleertjes gekocht bij de kringloop voor maar 1 of 3 euro per stuk. Met sommige dingen nog veel plezier aan gehad 4 kinderen lang! Echt een aanrader want veel babykleding blijft lang goed en het scheelt veel geld. Ik hecht evenveel waarde aan een goed kringlooptruitje als iets wat ik nieuw heb gekregen, zolang het de kwaliteit maar vasthoudt en er een beetje tijdloos uit ziet.

Twee nachten heeft hij afgelopen week doorgeslapen, maar meestal moet ik er nog twee keer uit ’s nachts. Het gaat langzamerhand wel naar één voeding ’s nachts gelukkig.

Omdat hij een rugslaper is moet ik hem van het consultatiebureau 5 keer per dag 5 minuten op zijn buik leggen zodat hij zijn borst omhoog leert tillen. Dit was ik vergeten, omdat mijn andere kinderen buikslapers waren en al genoeg op hun buik lagen. Maar Ian vindt het helemaal niet leuk om dit te oefenen en schreeuwt dan moord en brand. Ik ga dan niet wachten tot die vijfde minuut, we gaan het wel gezellig houden in huize van den Arend. Voor zijn achttiende heeft hij het vast onder de knie 😉