Uitje met kinderen in Maïsdoolhof Voorthuizen

Eropuit | Met de kinderen naar de leukste maïsdoolhof in Voorthuizen

Één van de leukste uitjes voor de kinderen is de maïsdoolhof in Voorthuizen. Het ligt op een boerenerf tussen uiteraard de maïsvelden en daaraan is een camping en speelpark geplaatst. Ik ben er laatst weer eens geweest met mijn jongste van inmiddels vier jaar en zijn broers van zeven, acht en tien jaar oud. Ik vroeg mij af of de oudsten het nog wel leuk vonden, maar ze hadden gelukkig de hele dag plezier! Het is echt een leuk speelpark en zéker aan te bevelen voor kinderen.

Maïsdoolhof Voorthuizen

Allereerst gingen we naar de maïsdoolhof en daarna het ‘maïszwembad’ zoals de kinderen dat noemen. Dit stonden hun nog het meest bij van die keer dat we hier eens geweest waren een paar jaar geleden. Verder zijn er op het terrein nog een hoop speeltoestellen bijgekomen, maar daar hadden we na het doolhof dan ook alle tijd voor.

Speelpark Voorthuizen

Het maïsdoolhof bevat opdrachten voor zowel kinderen als volwassenen en je kunt zelf beslissen of je daaraan mee wil doen. Middenin het veld staat ook nog een hele hoge uitkijktoren met glijbaan waarop je een mooi uitzicht hebt. Uit het doolhof komen vonden de kinderen niet al te moeilijk al kun je regelmatig in kleine cirkeltjes lopen. Het is goed te doen voor de kleintjes en bovendien toegankelijk voor kinderwagens.

Speelpark en maïsdoolhof Voorthuizen

Het maïszwembad konden we eerst niet zo snel meer vinden omdat deze verplaatst is, maar dat komt omdat alles wat mooier is gemaakt en er een heel speelgedeelte bij is gekomen. Ruimte genoeg om te spelen, ook in drukke tijden zoals nu in de zomervakantie!

Maïszwembad Voorthuizen

Er was voldoende (gratis) parkeerplek en je kon aan de hoeveelheid auto’s zien dat het druk was, maar op het terrein heb je daar absoluut geen last van. De kinderen hebben alle ruimte om te spelen, er is ontzettend veel keus en er zijn voldoende tafels en stoelen waarop je kunt zitten. Je kunt limonade en koffie halen, eventueel wat te eten. Bij slecht weer kun je binnen zitten en spelen. Ook zijn er nog leuke dieren om te bekijken zoals pauwen, herten en een kameel.

Kameel Voorthuizen

Aan activiteiten is er een grote apenkooi (klimgedeelte voor kinderen uiteraard), een ballenbak, je kunt met grote speelblokken aan de slag, buiten zijn er helikopters, treintjes, een springkussen, skelters om mee te racen of om mee te botsen, klimtoestellen, een trampoline, een kabelbaan, oud-Hollandse spelletjes… te veel om op te noemen.

Springkussen in maïsdoolhof Voorthuizen

We hebben in ieder geval weer een hele leuke middag gehad en de kinderen willen er heel graag nog een keer heen voordat de vakantie weer is afgelopen. Hoe mooi is dat?

Ter info: Entree is 4,- per volwassene en 6,- per kind. Een volwassene krijgt nog een munt voor een gratis kop koffie bij de entree. Bovenaan mijn verhaal vind je het linkje naar de website voor actuele informatie.

Treinbaan voor kinderen in Maïsdoolhof en Speelpark Voorthuizen
Bos bloemen uit de Pluktuin

Eropuit | Met de kinderen naar Pluktuin de Bosrand in Wageningen

Hier vlakbij is een pluktuin, werd mij getipt, en ik was er nog nooit geweest. Het was een mooie dag, de kinderen hadden lang genoeg achter hun tablets gezeten en ik besloot ze mee te nemen naar de pluktuin. Wat is een pluktuin en hoe gaat het in zijn werking?

De pluktuin in Wageningen

Pluktuin De Bosrand in Wageningen is een behoorlijk grote tuin waar je je makkelijk een tijdje kunt vermaken. De website bevat alle info die je nodig hebt en neem die vooral even door voordat je gaat. Zo is er een fijne plek om te zitten (met schaduwdoek), gelegenheid voor koffie /thee en wat lekkers. Er ligt voldoende speelgoed voor een hele groep kinderen en in de tuin is er van alles te plukken. Overal staan borden waar wat te vinden is en bovendien werden wij regelmatig geholpen door een vriendelijke mevrouw van de pluktuin.

Bessen plukken in de pluktuin

Plukken wat je wil

Je kunt er heel gericht plukken voor bijvoorbeeld je blauwe bessentaart, maar voor ons was het meer ter vermaak; we namen overal een hapje kijkje. Wel wilde ik een bos bloemen meenemen en kreeg daarom aan het begin een nostalgisch bloemenmandje mee. Uitgelegd werd tot hoe ver je mag knippen en dat je voor enkele soorten bloemen, zoals dahlia´s, per stuk moet betalen. De kinderen waren wel benieuwd naar de bessen (Lukas is gek op blauwe bessen en Marc lust zo´n beetje álles) en kregen daarvoor een mandje met plastic bakjes mee.

Ik had echter niet door dat je per fruitsoort per bakje moet betalen, dus betalen voor een handje blauwe bessen, frambozen en enkele bramen was een beetje zonde. Voor dit keer vond ik het niet erg, want ik wist dat de maagjes na het plukken ook al aardig gevuld waren. Er werd nog met me meegedacht door aan te bieden meer te plukken (lief!), maar Ians geduld begon op te raken en Marc moest naar de WC.

Pluktuin Wageningen

Kosten

Je betaalt entree (1,50 tot 2,50 euro p.p), maar dit gaat af van je geplukte producten. Ik betaalde dus nog wat extra voor de enorme bos bloemen en bessen. Je betaalt dus ook per bakje per fruitsoort zoals ik al schreef. En als je geen schaartje bij je hebt betaal je 10 euro borg, maar ik had voldoende schaartjes bij me. Voor nog geen 20 euro hadden we de hele middag plezier en vitamine D opgedaan én een leuke oogst. Let er wel op dat je niet kan pinnen. Alle prijzen staan op borden aangegeven.

Bloemen uit de pluktuin

Biologisch

De tuin maakt gebruikt van biologische producten en planten en er is zelfs een ecologisch toilet!

Aanrader

Het was een hele warme dag, maar de kinderen hebben zich wel een tijd kunnen vermaken. De T-shirts gingen uit, ik had water bij me en er was schaduw. De bessen vonden ze superlekker en ze konden er goed bij komen. Competitiegericht als ze zijn willen ze zoveel mogelijk de lekkerste bessen vinden. Julian houdt niet van fruit en hielp mij mee met bloemen afknippen. Hij mocht natuurlijk kiezen (uitgebloeide bloemen en half afgeknipte stengels waren welkom) en ik vulde later nog zelf aan. Ian sliep de helft van de tijd, maar liep later vrolijk achter Marc aan, op zoek naar iets wat zijn broers kennelijk zochten.

Bramen uit de pluktuin Wageningen

Het is zéker een activiteit om te onthouden voor de volgende keer. Bovendien is er iedere periode weer wat nieuws te plukken; zo kun je ook eens herfstframbozen plukken in plaats van zomerframbozen en wat dacht je van al die verschillende bloemen die er iedere periode bloeien! Kijk ook eens naar alle leuke workshops die ze organiseren en even wat anders: wat dacht je van yogales middenin de tuin! Rijden met een buggy is in de pluktuin nog wat lastig, maar ze sparen hard voor verharde paden voor meer toegankelijkheid.

Saskia van Twinkelbella.nl ging met haar kinderen ook naar de pluktuin even na mij en heeft een paar foto´s op haar weekoverzicht staan. En ben je benieuwd naar meer leuke activiteiten in de omgeving? Misschien is een kabouterpad een idee of een bijzondere speeltuin.

Selfie in de pluktuin

Gratis uitje met kinderen? Wij liepen een kabouterpad!

Eropuit | Gratis uitje met kinderen: door het bos een kabouterpad lopen

Wel eens van kabouterpaden gehoord? Het is een initiatief van Staatsbosbeheer om kinderen op een speelse manier meer te betrekken bij de natuur. En ik vind dat een heel goed idee, dus ik was wel benieuwd toen ik hoorde dat er een kabouterpad niet zo ver bij ons vandaan is. Wij gingen op pad in Renkums Beekdal.

Een kabouterhuisje! Kabouterpad Beekdal - Kijk, mama!

Wat is een kabouterpad?

Een kabouterpad is een route in de natuur van 500 tot 1500 meter, waar kabouters te vinden zijn. Met kabouterpalen staat overal de weg aangegeven, zodat je kind je de weg kan wijzen (en zelluf-doen vinden kinderen doorgaans een top idee!). Onderweg vinden de kinderen kabouters en hun verblijven, want ze zijn natuurlijk verstopt in of om de bomen achter hun kleine deurtjes. Soms heb je kans dat er nog wat kleding aan een waslijn hangt te drogen van deze bosbewoners.

Kabouterpad Beekdal Renkum - Kijk, mama!

Gratis uitje met de kinderen

De toegang tot het kabouterpad is gratis, de kabouters zullen er altijd zijn. Dus ook als je op zoek bent naar een gratis uitje met de kinderen, is dit een leuk idee. Natuurlijk is het wel de bedoeling dat de kabouters weer netjes op hun plek teruggezet worden als ermee gespeeld wordt.

De was van de kabouters hangt te drogen

Arrangement

Mocht je er een klein bedrag voor over hebben, dan kun je het verhaal met opdrachten (wisselend per seizoen) erbij krijgen, die onderweg voorgelezen kan worden aan de kinderen. De wangen van de kinderen mogen rood geschminkt worden (denk aan de kaboutertjes van schilder Rien Poortvliet) en je krijgt een puntmuts die je kind op kan doen, nog een verassing en wat lekkers. Dit arrangement is ook goed mogelijk voor bijvoorbeeld een kinderfeestje, met een leeftijd van 3 tot 7 jaar.

Op een boomstronk in Renkums Beekdal

Toiletgelegenheid

Afhankelijk van de openingstijden van het restaurant en het natuurcentrum zou je een toiletbezoek kunnen doen. Op gesloten dagen niet, dus houd er met de kinderen wel rekening mee.

Toegankelijkheid bospaden

Mocht je met een kinderwagen willen komen, dan is dit bospad wel goed te doen op wieltjes. De paden zijn breed en vrij vlak. Slecht één grasveld moet doorkruist worden, maar dat is met een buggy achterstevoren ook wel te doen. Kleine kinderen van twee jaar kunnen het pad makkelijk zelf lopen.

Genoeg te beleven op deze veelzijdige, mooie route

De route in Renkum was echt heel veelzijdig en prachtig. We liepen langs een holle boom, een speelweide, een sloot, een ondiepe poel en natuurlijk door het mooie bos. En dat in zo´n korte afstand! Echt heel erg leuk. Bovendien is er nog een mooie speelplaats met een waterstroompje en waterpomp; te vinden aan het begin (en dus ook het einde) van de route.

Waterpomp Renkums Beekdal

Conclusie

Kortom, ik vond dit korte uitje echt heel geschikt met alle vier de kinderen. Ondanks dat we dit zonder kabouterpakket hebben gedaan, hebben ze zich heel goed weten te vermaken. Dit kwam met name door de wegwijzers en de kabouters in hun verstopte huisjes op de route. Het begon pas te regen toen we nét in de auto zaten, maar dat geluk kan ik niet iedereen garanderen.

Meer informatie

Lees op de site van Staatsbosbeheer meer over kabouterpaden en waar ze te vinden zijn. En bekijk deze boswachtersblog uit Westerschouwen of deze boswachtersblog uit Hoenderloo eens voor een leuke indruk van de kabouterpakketjes in werking.

Spelen met kabouters in Renkums Beekdal

Afval rapen met de kinderen: gewoon doen!

img_20161122_163116
Wat ik bijna vergeten te zeggen was is dat ik de kinderen regelmatig de omgeving leer schoon te houden. Dat is niet vanzelfsprekend; er wordt namelijk veel troep op de grond gegooid terwijl dit erg slecht is voor de natuur.
Dus het is de verantwoordelijkheid van de ouders/volwassenen dit een beetje bij te brengen aan de kinderen. Ik klink nu echt als een oude taart, maar ik ben ervan overtuigd dat de basis thuis ligt. Dus pak een vuilniszak en trek er op uit! Bijkomstig voordeel is dat de buurtjes zeer te spreken zijn over je.

Wat heb je nodig?

  • Een vuilniszak

img_20161122_162903

Niet nodig, maar wel handig:

  • Kleine boterhamzakjes voor om de handjes of handschoenen (vond ik zelf niet nodig, slechts even handen wassen achteraf)
  • Een grijpstok. (5 euro bij Lidl en het geeft nog plezier ook.)
  • Een karretje of kinderwagen om het tillen van de vuilniszak te verlichten.
  • Neem evt wat speelgoed en drinken mee.

img_20161122_160805 img_20161122_163345 img_20161122_160822

Hoe beleefden wij dit?

We zijn met de jongste in de kinderwagen naar buiten gestapt. Ik had de vuilniszak en de kinderen mochten om de beurt de grijpstok gebruiken. Deze was nieuw, dus dat motiveert goed. Julian nam nog een bal mee om eventueel ergens te kunnen spelen. We begonnen vanaf de voordeur langs de seniorenwoningen, bankje van de hangjeugd en liepen langs de vijver weer terug. Ik hielp zelf even wat blikjes uit het water te vissen en de rest mochten ze met alle plezier zelf doen. De jongens hielden nauwlettend hun beurt in de gaten en keken al voor elkaar waar wat te vinden was. We kwamen naar schatting binnen drie kwartier thuis en hadden zeker een halve vuilniszak vol aan troep meegenomen!
img_20161122_164856

Wat kun je nog meer doen?

Ruim eens een speeltuintje op terwijl de kinderen aan het spelen zijn. Gooi gevonden troep in de aanwezige prullenbak of neem eens een bezem of bladhark mee en maak alles netjes aan kant. Waarom zou je wachten tot de gemeente het eens doet?

En trouwens: je maakt andere kinderen nieuwsgierig en bewust: ´Mevrouw, waarom doet u dat?´

Een mooi moment dus om andere kinderen erbij te betrekken, al is het maar als eye-opener.

img_20161122_164529-1 img_20161122_161531

Deze blog is onderdeel van de Mama Challenge 2016 waarbij je een ander belangeloos gaat helpen. Lees ook eens over hoe Ilse met haar kind een ´herbruikbare knuffel´ doorgaf, de kinderen van Kimberley speelgoed schenken aan kinderen die minder hebben (knap!), Merel ging koken voor haar zwangere zusje en  Fleur zichzelf aanmeldde als stamceldonor.

Picknicken op de Ginkelse hei

Picknicken met je kind: wie doet dit nou niet? Deze eenvoudige Mama Challenge voerde ik uit met twee vingers in de neus. Oftewel hup, Ian in de arm, hup buggy in de andere arm om aan de fiets te koppelen (lang leve goedkope buggy van de Hema versus de terrible Quinny) en gaan met de banaan. Ja, het had in het dichtstbijzijnde park gekund, of sterker nog, in de achtertuin. Maar ik verbind dit meteen met een dagje weg om nog enigszins iets spannends te kunnen maken van de picknickgebeurtenis.

Bij deze vertel ik jullie over ons tochtje door de hei, op zoek naar de èchte Kreelse Plas. Want de Heidebloemplas hadden we al eens ontdekt, in de veronderstelling dat DAT de Kreelse Plas was, maar neen. Bij nader inzien op de Google kaart zaten we er naast, bijna letterlijk en figuurlijk.
IMG_20160816_133530
De Kreelse Plas is beter per fiets te bereiken, of per paard maar die heb ik niet, dus nam ik de proef op de som en ging met de kinderen fietsen. 7,5 kilometer heen en 7,5 kilometer terug. Ja, ook voor de 16 inch wieltjes van Julian. Nog verder dan naar de ijscoboer op knooppunt 88 waarover ik vertelde in mijn laatste weekoverzicht. Wat ik toen niet vertelde is dat Lukas zijn trapper verloor en we even hebben moeten lopen om zijn vertrouwen terug te winnen. Dus ik hoop zo’n soort grapje niet nog eens mee te maken vandaag. Enfin.
Omdat we op de route door het centrum kwamen en tegen een oliebollenkraam aanliepen nam ik oliebollen mee (1+1=2). Door iedereen goedgekeurd. En de pruimen op de tegenoverliggende kraam namen we ook lekker mee. Mijn tactiek was om ergens op de heenweg een plekje te zoeken om pauze te houden voor de picknick. Dat werd bij een opvallend gepolijste steen (salontafel) omringd door zwerfkeien (barkrukken), één van de twaalf steenformaties van kunstenaar Adri Verhoeven die wij toevallig spotten langs de Kreelseweg. Daar doe ik nu heel interessant over, maar ik vond de info over de Beeldenroute achteraf op deze site. Later komen er namelijk nog meer tegen, dus lees snel verder!

IMG_20160816_120417 IMG_20160816_120427
Ian wordt moe en wil niet meer in mijn fiets. We besluiten Ik besluit na wat minuten gekrijs, de fiets te parkeren en verder te voet te gaan. Iets wat de jongens ook meer gewend zijn. Nog iets meer dan 2 kilometer te gaan voor de Kreelse Plas en ik wist dat we mijn onderneming makkelijk gingen redden vandaag.
IMG_20160816_122201
Marc ziet meteen een jonge pad rond hupsen en tilt zo nu en dan een kever op. Het blijft me verbazen hoe snel hij dit vindt.
IMG_20160816_120850
Op de hei is het warm, maar aangenaam. De meeste keien van de beeldenroute zijn al bezet door andere mensen, dus we lopen er rustig voorbij.
IMG_20160816_131004
Lukas vraagt (als altijd) om de haverklap hoeveel minuten het nog is, dus ik geef hem mijn telefoon zodat hij wat te kijken heeft op de kaart. Hij mag ‘de weg wijzen’. Perfect, geen gezeur meer en ze hebben er zelfs lol in.
We komen nog een heel onopvallende steenformatie tegen!
IMG_20160816_132139
De Kreelse Plas is dan ineens gevonden. Ik haal slapende Ian uit de buggy en stap op de vlonders  en klim over het bruggetje. De kinderen vinden dit reuze interessant.
IMG_20160816_133159 IMG_20160816_133223
Ik liet ze zien wat kroos is. Dat kennen ze alleen uit het vierverhalenboek van Dikkie Dik, maar hebben ze nog nooit in het echt gezien. Ze gooiden er wat takken in en begrepen het toen pas. Na een tijdje liepen we weer terug naar onze fietsen, die uiteraard nog ver waren.

IMG_20160816_140434
Militaire voertuigen

IMG_20160816_125609_01
We zagen een boom met een mooie schaduwplek eronder waar twee mensen een dutje deden na hun fietstocht. Lukas vroeg of we daar pal naast even konden zitten. Ik zei: ‘Ik denk beter van niet, weet je waarom?’ Lukas: ‘Ohja, die mensen stinken zeker naar zweet.’ En dus liepen we verder naar een andere plek waar we nog wat fruit van huis opaten.
IMG_20160816_141529 IMG_20160816_142452 IMG_20160816_142754
Julian was blij dat we het bos weer bereikten en in de schaduw verder konden. Na een uitgebreide wildplas-sessie stapten we de fiets op en reden naar huis, om pas na een hele middag thuis te komen. (We checkten namelijk ook even de nieuwe winkel Zoo&Zo, vol interessante dieren om te bekijken!)
IMG_20160816_195426
Julian onder het avondeten: ‘Mama, ik wil morgen precies hetzelfde als gisteren doen. Nee, ik bedoel, ik wil vandaag hetzelfde doen als gisteren. Nee, niet zo, morgen…’


Check hier hoe één van de Mama’s Met Thee een nieuw ontdekte speeltuin bezochten en daar gingen picknicken (dit had ik kunnen schrijven, geweldig om te doen!).
Lees hier hoe Merel met haar kinderen een picknick plande en nog net niet in het water liep.
En omdat het nog vakantie is heb je vast nog wel tijd om even Kimberley’s verhaal hier te lezen over hoe zij met de kinderen het avontuur aanging in het bos.

Heidebloemplas op de Edese hei

Eropuit | Op pad met kids en kinderwagen naar de Heidebloemplas & het Veluwe Natuurcentrum

Aangezien het vakantietijd is probeer ik eigenlijk iedere week wel een buitenactiviteit te doen die we nog nooit of weinig hebben gedaan, want er is hier op de Veluwe gewoon een hoop te beleven. Graag laat ik jullie zien over ons uitstapje naar de Heidebloemplas, langs een stukje bos en heide en ons afsluitende bezoek aan het Veluwe Natuurcentrum.

Een uitstapje naar de veluwe!

Waarom naar de Heidebloemplas?

Mijn oom en tante fietsen vaak naar de Kreelse Plas en plaatsen dan mooie foto’s op Facebook met eronder: ‘Ons favoriete plekje’, waardoor ik er ook eens een kijkje wilde nemen met de kinderen. Ik heb een tijdje gezocht hoe ik daar het minste moeite voor hoefde te doen aangezien ze maar korte stukjes kunnen lopen en ik bovendien een kinderwagen bij me heb. Ik besloot te parkeren op de Groot Ginkelseweg vanaf de N224. Dan is het maar hooguit 2 kilometer lopen naar de dichtstbijzijnde plas of ‘poel’ en gegarandeerd rolstoelvriendelijk. De andere plassen bij de Kreelseweg heb ik overigens nog niet bekeken, want ik weet nog niet of ik daar met de auto in de buurt kan komen. Misschien kunnen de jongens het binnenkort fietsen.

Heidebloemplas op de Edese hei

Activiteiten voor de kinderen

Ik heb Lukas mijn telefoon gegeven met de GPS aan en hem ons de weg laten wijzen. Dat vonden de twee oudsten reuze interessant. Marc vond al gauw een stok om mee te lopen. We zijn een blauw vlindertje tegengekomen die we nog niet eerder hadden gezien en waarvan we straks de naam gaan weten. Er liepen veel mestkevers op het pad, een indrukwekkend beestje voor de kinderen. De wandeling was kort genoeg om halverwege de middag nog te kunnen doen en de kinderen verveelden zich geen moment. Ze verdienden een snoepje op de vlonder bij de Heidebloemplas. Het plasje van Marc was natuurlijk in een oogwenk gebeurd en bijzonder fotogeniek. Dankzij het mooie verharde fietspad kon de kinderwagen makkelijk mee. Bij het meer zagen we veel vissen en libellen welke we normaal weinig zien, dus dat trok ook gauw de aandacht.

Bij de heidebloemplas op de hei

Veluwe Natuurcentrum

Als kind associeerde ik uitstapjes naar musea met te lange wandelingen, een dorstige keel, oude mensen, dikke lagen stof, kapotte interactieve systemen en een muffe lucht. Inmiddels is er een hoop veranderd en bleek dat bijvoorbeeld dit natuurcentrum allesbehalve saai is. Het is een goed onderhouden, klein natuurcentrum. Netjes, sfeervol en tjokvol met bezienswaardigheden, waaronder opgezette dieren uit de omgeving. Het zit in een soort oude deel of schuur, dus het is erg overzichtelijk. Er is een gezellig terras aan de voorkant waar je een kop koffie kunt drinken en even uit kunt rusten. Je kunt er ambachtelijke kaarsen en honing kopen, maar ook leuke toeristische spulletjes. Ons oog viel op deze herkenningskaarten van Tringa Paintings.

Natuurherkenningskaarten

De kinderen mochten er allemaal één uitzoeken voor 2,50 per stuk. Uit Australië hadden we herkenningskaarten gekregen van ons nichtje en neefje, maar in Nederland had ik ze nog niet gezien. Ze hangen al tijden aan de muren, ze zijn sterk, zien er fraai uit en je steekt er wat van op. Zeker als je ze op de WC hangt! De twee oudsten hingen ze boven hun bed. Er bestaan 36 verschillende soorten van deze herkenningskaarten, lastig kiezen dus. Lukas koos de ‘Nachtvlinders’, Julian ‘Amfibieën en reptielen’ en Marc ‘Dieren in de tuin’.

Mestkevers zoeken

Op de site van het natuurcentrum zag ik dat er ook allerlei activiteiten georganiseerd worden in de natuur. Mijn oudste zoon zou er net oud genoeg voor zijn, dus ik wacht daar nog even mee. Maar het lijkt me heel mooi om met een boswachter tijdens de ochtendgloren een fietstocht te maken of wilde dieren te spotten in de schemering! Hier kom ik dus zeker nog een keer op terug. Omdat er ook meerdere rolstoelvriendelijke paden zijn zou ik in deze omgeving ook eens willen hardlopen met de kinderwagen, al zou ik hier dan eerst even naartoe moeten rijden.

Uitwaaien op de hei

Verder hadden we aan de andere kant van de N224 nog gekeken naar de vliegers die daar bij de oude schaapskooi zijn. We hadden geluk, want er waren wat bijzondere octopussen te zien!

Uitwaaien op de hei met bijzondere vliegers

Nu zou ik er een prijsvraag aan kunnen hangen, maar ik zeg het gewoon: het blauwe vlindertje die we zagen is het ‘boomblauwtje’ en is tevens in ons toilet te bekijken op een herkenningskaart!

De Aerobie frisbee; gaaf kado-idee!

De Aerobie frisbee; gaaf kado-idee!

Frisbeeën, ik ben er weg van. Naast badminton is dit het allerleukste vakantiespelletje wat er maar is. Het allermooiste is het natuurlijk als je hem smoothly over een groot veld kan gooien in de handen van je speelmaatje. Op de middelbare school heb ik geleerd dat er zelfs een teamspel bestaat. Ik speelde het vaak met mijn broertje en we hadden een favoriet stoffen versie van een frisbee uit een speelpakketje voor kinderen die ik kreeg als heel klein meisje. Deze frisbee was de beste ever, maar verdween na jarenlang speelplezier in een donker Frans meer. Weg frisbee.

Kinderfrisbees

Met koningsdag 2016 kregen we natuurlijk een frisbee, maar die brak binnen no-time kapot. Hoeveel hebben jullie er op straat zien liggen rond koningsdag? Erg zonde. Die ‘bordjes’ uit de speelgoedwinkel kunnen het ook goed doen, maar niet bij een beetje wind. Dan klapt hij zo gauw om, zo zonde. Dus ik besloot ooit eens goede frisbee te kopen.

Lekker buiten spelen met de kinderen

Marcel vindt campingspelletjes niet zo leuk, dus natuurlijk hoop ik dat mijn kinderen straks wel leren frisbeeën. Dan kan ik dat natuurlijk samen met ze gaan doen. Net als badminton. Nu nog hopen dat ze er net zoveel lol in hebben als ik.

Aerobie

Bij onze favoriete winkel Bever zag ik ze ineens liggen: frisbees van het merk Aerobie. Aerobie heeft allerlei leuke buitenspelletjes te koop als je even zoekt. Het merk zei me eigenlijk eerst niks, maar de frisbees zagen er beter uit dan goedkopere varianten en er waren drie verschillende soorten en verschillende felle neonkleurtjes.

Skylighter

Mijn oog viel meteen op de Aerobie Skylighter. Deze heeft een ingebouwd lampje en herinnerde me aan al die avonden dat ik lekker aan het overspelen was met mijn broertje tot we niks meer konden zien. Hoe jammer was dat! Ik kocht de felgele, lekker snel te vinden leek me.

Deze variant is wel veel zwaarder dan de andere twee soorten, dat slechts uit een ring bestaat. Toch konden de jongens (4, 5 en 6 jaar) er al wel goed mee gooien.

Aerobie Sprint of Pro

Zoals ik al zei bestaan de andere varianten uit slechts een ring. De Aerobie Pro bestaat uit een ring met een diameter van 33 cm. Met deze frisbee is de langste worp ter wereld ooit gegooid. De Aerobie Sprint bestaat uit een ring met een diameter van 25,5 cm. Deze kleine heb ik er later bij gekocht omdat ik ten eerste verslaafd ben en en tweede omdat deze juist heel handig is voor de kinderen. Ook is zo’n kleine snelle variant natuurlijk gewoon leuk om mee te gooien.
De Aerobie frisbee; gaaf kado-idee!
De kleine frisbee is makkelijker in gebruik dan de grote en lekker snel en meer stabiel. Echt een aanrader. Zeker die 11 euro waard!
De Aerobie Sprint is te koop bij Bever en beoordeeld als Favoriet product.

Marc en Julian hiken

Geen blogje geschreven voor dit weekend. Marcel is weer aan het kamperen met de kinderen en ik neem de tijd met de andere twee thuis. Vanmiddag komen ze terug en vier ik nog mijn verjaardagsfeestje. Dan maar even een fotodagboek!  Tot morgen dan maar weer!
IMG_20160402_120559

IMG_20160402_120258
IMG_20160402_205119

Kamperen in de tuin: deel 2

Vanmorgen om half 7 kwamen ze weer naar binnen. Het had licht gesneeuwd, wat een gezicht! Julian had gelukkig heel goed geslapen, Marcel wat minder. Hij pakt vandaag een derde slaapzak erbij. Ze hadden al allebei een gewone slaapzak met een extra binnenzak. Ik ben benieuwd. Lukas mag nu met papa kamperen in de tuin!

De kinderen hebben veel binnen gespeeld vandaag. Ian had trouwens erg goed geslapen afgelopen nacht, maar was nog een beetje moe vanmorgen en deed al gauw weer een tukkie. Marc begon om half 12 ook ineens moe te worden en ging uit zichzelf naar bed en sliep dik 2 uur! Een lui dagje dus.

In de middag hebben we ‘kamperen in de woonkamer’ gespeeld (hoe kan het ook anders, met al die spullen in de kamer!), ‘Mens-erger-je-niet’ en wilden ze koekjes bakken. Daarom zijn we maar boodschappen gaan halen, konden ze meteen buiten wat energie kwijt. Ian sliep weer een hele tijd in de wagen.

Een saaie dag misschien, maar het is vakantie en dan gaan de slaapjes gewoon voor bij ons! Ik baalde juist altijd als ik er één wakker moest maken omdat ik weer naar school moest lopen.
Lukas en Marc verheugen zich nog op een nachtje in de tent! Ik ben best blij dat ze de sneeuw totaal niet als een probleem zien en dat Marcel ze gewoon alles laat ervaren. Later zal ik meer vertellen over de spullen die nu worden gebruikt.

Kamperen in de tuin

Terwijl mijn halve IG-feed nog nababbelt over de Negenmaandenbeurs, kijk ik als trotse mama naar de volgende foto’s die Marcel 6 meter verderop naar me toe appt. Hij slaapt met onze zoon Julian nu in de tent as we speak. In onze tuin. We hebben de laatste tijd veel nieuwe outdoorspulletjes gekocht in de SALE en omdat het kampeerseizoen eraan gaat komen moet het één en ander getest worden. De tuin bleek toch het meest praktisch, voor als het toch wat tegenvalt met die kou! En de wc dichtbij is dan ook wel fijn. De jongens mogen om de beurt een nachtje buiten slapen.

Ik ben benieuwd hoe het morgen is met Julian, want hij is net ziek geweest. Bovendien zijn we vandaag naar het poppentheater geweest en tijdens de knutselsessie begon hij ineens rode konen te krijgen en wilde niet meer meewerken. Toch was hij wel heel enthousiast thuis, met zijn geknutselde Tjoepie-tjoepie-vogel.

Ian sliep niet tussen half 4 en half 7 en heeft de rest van de dag 2 hazenslaapjes gedaan van niet meer dan drie kwartier. Bijna de hele dag zo’n beetje op mijn heup gedragen vanwege zijn gejammer (doorkomende tandjes?), ondanks de zetpil. Ik ga straks dus ook gauw mijn bed in. Morgen maar weer kijken hoe de jongens eraan toe zijn.

Leuke nieuwe media gevonden: IG-account hikelikeawoman en blogger Mamakiekie. Momenteel lees ik ook een boek (ja ècht!): ‘Temperamentvolle kinderen’, op aanraden van een juf. Zó herkenbaar.
PS Hardlopen staat dus op een heel laag pitje helaas pindakaas.