Even dit en dat #20 | Orde op zaken

Tijdens de vakantie heb ik gedacht aan hoe ik meer grip kan krijgen op de hectiek van mijn werk. Sinds ik de casemanagementopleiding heb gevolgd en meer cliënten toegewezen krijg naast het werk tijdens de routes, is mijn to-do-lijst never niet meer eindig, ondanks mijn opgehoogde contracturen. Ten eerste geeft dat een nieuw onwennig gevoel; faalangst om dingen niet op tijd af te krijgen en onzekerheid of je het wel goed doet (want je wil immers íedereen tevreden houden, of niet soms?!?) en ten tweede heb ik de neiging voor mijn ‘oh zo belangrijke job’, mijn eigen to-do’s thuis maar onderaan het prioriteitenlijstje te zetten. De was? Kan wachten (kon al regelmatig wachten voor ik deze functie had) Hobby’s? Laat maar even gaan. Vrijwilligerswerk waar ik van geniet? Zo minimaal mogelijk. Sporten? Geen flow meer. Creatieve dingen doen zoals schrijven? Is nu even niet belangrijk.

En zo kwam ik in een spiraal van meer werken en meer werk aantrekken en meer werken. De kans op een burn-out, wat veel collega’s in de zorg ervaren, is groot en komt voor mijn gevoel dichtbij. Het is tijd om wat meer aan mezelf te denken. Ik wil weer lekker gevarieerd bezig zijn zoals vroeger en het werk soms ook even het werk laten. Deze nieuwe blog is, naast dat ik mijn huis opruim, weer meer ga hardlopen en tuinieren, een manier om mijn oude ‘ik’ weer een beetje op te pakken.

Jongeren aantrekken in de zorg

Lang gelee heb ik met Anne Elsinghorst en vele leuke andere jonge lieden in de thuiszorg gebrainstormd over hoe we de wijk aantrekkelijker kunnen maken. Hier wil ik meer aandacht aan besteden. Het leuke alvast is, is dat ons team in plaats van één stagiaire, nu twee stagiaires tegelijkertijd heeft. Dat is geen uitzondering, maar voor ons wel bijzonder omdat we dit nooit eerder gedaan hebben. Ook onze laatste stagiaire is blijven plakken als oproeper en ik hoop nog lange tijd van haar te blijven horen.

Preventie

Sinds ik meer in de wijk bekijk wat de mogelijkheden zijn voor ouderen, hebben we een paar cliënten zo ver gekregen te gaan koffiedrinken in een ontmoetingsruimte. Zodoende heeft één cliënt waarvan de hond pas dood was gegaan, toch een nieuw hondje gekocht, nadat hij ook met andere koffiedrinkers over puppy’s had doorgepraat. Nu is de koffieclub twee honden rijker en is onze cliënt al 2 kilo afgevallen omdat hij weer regelmatig aan de 10000 stappen komt; iets wat ik nooit meer van hem had verwacht.

Hbo+

Over een paar weken begint mijn hbo+ opleiding casemanagement dementie. Ja, hetzelfde als wat ik al heb gehad intern, maar straks krijg ik een algemeen erkende diploma als ik het haal. Doordat ik deze opleiding volg mag ik deelnemen aan het regionale netwerk, zodat ik ook op de hoogte blijf van het regionale nieuws en houden we samen de kwaliteit goed, is de bedoeling. Het is misschien wat dubbel werk, maar ik wist eerst nog niet zeker in hoeverre in het leuk vond en had geen idee dat ik deze opleiding vergoed kreeg. Afijn, ik steek er vast wel weer wat van op, want ik leer ook in de praktijk nog iedere dag en dat houdt me gemotiveerd.

Wijkzuster op vakantie

Even dit en dat #1 | Terug van vakantie


Wij zorgverleners doen graag even dit en even dat voor onze cliënten. ‘En dan trekken we (ook zo één) nog even de kousen aan’ en ‘nog even de medicijnen…’. Michael van Balken, uroloog in Rijnstate, schrijft daar leuke blogs over in zijn rubriek Zorgtaal. Om een meer persoonlijke rommelblog in de week ertussen te gooien over mijn werkbezigheden, bedacht ik dat deze titel voor zo’n rubriek daarom wel leuk zou zijn. Zonde om de titel niet uitgelegd te krijgen toch?

Twitter buzz

Afgelopen paar weken heb ik vakantie gehad, dus op dit moment ben ik erg rustig op werkgebied. Wel heb ik twitter gevolgd voor de laatste nieuwtjes. Ik link hier even (said it again) naar twee mooie blogs die me opvielen op twitter, één van Barbara over de verhipping van ons vak (heerlijk stuk) en één van Caren over de zorgelijke perikelen van dit moment.

Nog een blog over een mooie (herkenbare) casus in de thuiszorg van Jelle Reijngoudt:

En verder weer een hoop gezeik op Twitter wat ik even (eigenlijk al heel lang) beu was. Als gevolg op mijn uitspatting op Twitter kwam er wel een lijstje aan positieve tweets naar voren en leuke nieuwe mensen om te volgen. De tweet is ook weer een goede reminder zo veel mogelijk positieve blogs te plaatsten over de zorg.

Vorige blog

Afgelopen week plaatste ik de blog over ‘Stuk’, al is de docu alweer een paar maanden geleden op TV geweest. Ik vond het de moeite waard om lezers eraan te herinneren goede programma’s te kijken waar we herkenning vinden in ons werk.

Aankomende blog

Komende week ga ik proberen wat meer financiering te regelen voor een verpleegkundig preventieproject wat ik al heel lang doe. Mocht je zelf ook een preventieproject op willen starten, maar krijg je daar geen financiële middelen voor (denk aan een rollatorloop of een beweeggroepje voor ouderen), dan zou je wat aan mijn tip kunnen hebben welke ik woensdag deel op de blog.

Zo, en dan nu maar hopen dat ik niet al te veel ingewikkeld inleeswerk heb op werk… (alle rapportages screnen, gewijzigde zorgplannen controleren, misschien nog nieuwe cliënten met nieuwe dossiers doornemen, misschien nog wat teamdingen en de Siilo-app weer aan de praat zien te krijgen… Whaaah!)

Groeten van een nog heerlijk ontspannen wijkzuster, net terug van vakantie.