Stekje drakenklimop

Stekjeskoorts! 🌱

Aan de straat heb ik een tafeltje vol stekjes voor buurtbewoners.
Er staan wilde hyacinten, aardbei,
maar ook de vaderplant, drakenklimop en Aloë Vera. 🍓
Het tafeltje vul ik regelmatig aan als er weer stekjes over zijn.
Zo kan iedereen zich bekommeren om een plant,
want dat is uiteindelijk waar Floralia voor staat 🌿

Stekjes langs de straat

PS: Floralia Bennekom is een vereniging van mensen die zich bekommeren om planten. Lidmaatschap kost slechts 10 euro per jaar en het eerste jaar is gratis. Leerzaam, leuk en gezellig!

Kardinaalshoed voor de bijen3

Kardinaalshoed voor de bijen

Een prachtige plant sowieso, die kardinaalshoed.
Het is een grote struik van zo’n 2,5 meter breed als lang.
Prachtig rood blad in de herfst, maar ook: bijen.

Het gónst van de bijen. In mei.
Ik zit ernaast op onze tuinbank en geniet.
Één en al gezoem achter mij.
Onophoudelijk.

Harde werkers, die bijen.
Erin, eronder, erop…
Af en aan vliegend.
Meer dan honderd tegelijk.

Ik ben blij dat ik deze struik heb.
Speciaal voor de bijen.

Zaden uit Zalk

Nieuwe cliënten zijn als nieuwe zaadjes

In de kast heb ik een heel klein doosje.
Een onopvallend zwart doosje in een zwarte kast.
De deksel kan eraf.
Daaronder zie je al mijn zaadjes.
Netjes gesorteerd op zaaimaand: maart, april, mei.
Kleurrijke pakjes zaad met allerlei soorten bloemen.
Als ik moet kiezen gaat dat lastig, want ze zijn allemaal even mooi.
Welke moet ik vandaag nou zaaien?, zucht ik dan.
Want ik weet niet of ik ze allemaal wel plek kan bieden.

Zaadjes moeten op tijd de grond in

Er is haast bij, want zaadjes moeten op tijd gezaaid worden.
Als ik meer dan tien zakjes zaad per maand klaar heb staan,
weet ik niet of ik ze allemaal op tijd kan zaaien.
Ik maak keuzes tussen ‘nu zaaien’ en ‘later zaaien’,
voor als plantjes het niet redden of als ik ergens nog kale plekken ontdek.
Als ik ze te laat zaai, hebben ze volgend jaar nog één kans.
En anders is de kiemkracht ingehaald door de tijd.

Zaadjes moeten ruimte krijgen

Je kunt zaadjes wel ruim gaan rondstrooien,
maar het heeft geen zin als de grond al vol staat.
Overal waar ik kijk zie ik nieuwe plantjes opkomen.
Nu nog enkele centimeters hoog,
maar straks wel een halve meter lang.

Planten hebben stuk voor stuk genoeg licht nodig.
En ruimte, om zijtakken te kunnen maken.
Planten kunnen elkaar verdringen en verminken,
als ze te dicht op elkaar staan en te hard groeien.
Ieder zaadje heeft daarom een eigen plekje nodig die het kan veroveren,
om een sterke plant te worden.

Het is de kunst om iedere plant tot zijn recht te laten komen.
Ultiem geluk is een border vol verschillende bloemen
die samen een vrolijk geheel maken.

Kiezen

De keuze is aan jou: welke zaai je wel?
En welke zaai je niet?
Ieder zaadje heeft recht op een bestaan.
Maar welke bied je dat aan?
En is er voldoende gelegenheid,
om het plantje ruimte te kunnen bieden?
Of zaai je toch te veel,
als je het risico neemt dat sommigen het niet redden?

PS: De zaden van de afbeeldingen zijn gekocht en gekregen van Brenda op https://zadenuitzalk.nl/

Mix paarse bloemen in de tuin

Mix paarse bloemen in de tuin

In april geniet ik altijd van onze paarse bloemen in de tuin. De mix van paars is per ongeluk ontstaan door het verzamelen van stekjes en zaad door de jaren heen. Het is niet zo dat ik andere kleuren mijdt, maar die komen bij mij later pas opzetten. Zoals dahlia’s, zonnebloemen, cosmos, zinnia’s en gladiolen. In het voorjaar heb ik vooral paarstinten en dat vind ik rustgevend staan in combinatie met het jonge lentegroene blad overal. Een toevallig schilderijtje dus, die tuin van mij.

Paarse bloemenmix uitgelicht

De volgende planten heb ik bij elkaar staan:

  • Brunnera Jack Frost (ook wel Kaukasisch vergeet-mij-nietje, ooit 1 potje gekocht bij de Hessenhof)
  • Judaspenning
  • Gewoon vergeet-mij-nietje
  • Wilde hyacint
  • Tulp Ronaldo (zeer donker paars, gekocht bij tulipsgreen.nl)
  • Akelei

Op de uitgelichte afbeelding zie je verder nog de paardenbloem en de rododendron. En de kat. (hier nog schoon op de foto)

Duur?

Je hoeft voor een mix van paarse bloemen niet veel geld uit te geven. Als ze het naar hun zin hebben, dan worden het er vanzelf meer. Je kunt het zaad verspreiden voor meer dezelfde planten of bijvoorbeeld pollen van vaste planten afsteken en verder uitzetten. De manier van vermeerderen hangt af van de soort plant uiteraard.

Veel vaste planten?

Het hoeven niet per se vaste planten te zijn. Zo heb ik judaspenning (tweejarig) en vergeet-mij-nietjes (eenjarig) willekeurig door de tuin heen staan zonder dat ik me daar erg veel mee heb bemoeid. Hooguit heb ik wat judaspenning geholpen, maar het meerendeel heeft zichzelf uitgezaaid. Het is een kwestie van het plantje leren kennen en blijven koesteren om alles tot uiting te laten komen.

Vermeerderen

Een aantal vaste planten zoals het kaukasisch vergeet-mij-nietje heb ik laten staan en zet ik na enkele jaren verder uit als de pollen vermeerderd kunnen worden d.m.v. afsteken. Akelei is ook een vaste plant die zichzelf uitzaait welke je daarna kunt verzetten.

Van judaspenning en het kaukasisch vergeet-mij-nietje had ik een aantal jaren geleden maar 1 tot 3 stekjes en nu staat mijn tuin er vol mee!

Bolletjes van wilde hyacinten kun je her en der verspreiden richting plekken waar je ze heen wil hebben. Maar ook die gaan verder hun eigen gang, als ze het maar naar hun zin hebben.

De volgende maand zal de tuin er weer heel anders uit zien. En zo ziet ook ieder jaar de tuin er weer iets anders uit. Tuinieren is een proces die je continu doorloopt en nooit verveelt.

Ik verheug me ieder voorjaar op wat dit jaar weer komen gaat. Heb jij nog leuke planten aan te raden die ik hieraan kan toevoegen, dan lees ik het graag!

Bloemblad Floralia Bennekom

De tuininspectie

Ieder kwartaal krijg ik een stapeltje folders aangereikt. Dit keer staat er een bos felrode klaprozen op de voorpagina waar ik blij van wordt. Ik ben trotse bezorger van dit blad.

Heel het volk aan de kamerplant

Het blad is van de vereniging Floralia Bennekom. Floralia’s zijn verenigingen die de elite een paar eeuwen geleden hebben opgericht om het verzorgen van kamerplanten te stimuleren. Het was een manier om het gewone volk beschaving bij te brengen. En dat is geen grapje. Inmiddels zijn er niet veel Floralia’s meer, maar in Bennekom is er nog één.

Wat staat er in dat blad?

Het zijn anno 2022 met name de tuinplanten die in het bloemblad staan. De lezer dompelt zich steevast onder in een bad van tips, plantengeschiedenis en medicinale werkingen. Aan de tekst te merken zijn de schrijvers echte kenners. Ook alle perikelen rondom de verzorging van de planten in spannende weersomstandigheden wordt op meelevende wijze medegedeeld. Je kunt het je bijna niet voorstellen.

Bloeiende beschaving in beeld

Bij iedere brievenbus waar ik kom is een uniek stukje beschaving te zien. Geveltuintjes zijn volgepoot met bijzonder grote tulpen. Dubbel verbrede boomspiegels pronken met een geselecteerde bloemenmix van meerdere kleuren paars. Als ik richting de voordeuren loop ontkomt mijn oog niet aan een glooiend tuinlandschap vol fris bijgehouden planten. Ook is er verschil te zien van voorkeur; de ecologische tuin vol bloeiend woestenij en de ouderwetse polletjestuin; iedere plant zijn eigen afgescheiden plekje met rondom aangeharkt kaal zandgrond. Zo hoe mijn opa het vroeger ook deed.

Het jaarlijkse hoogtepunt

De vereniging beoordeelt tweemaal per jaar de tuinen en de boomspiegels. Je kunt als lid namelijk kans maken op de prijs voor de allermooiste. De prijsuitreiking vindt plaats in een drukbezochte zaal vol oude van dagen en is het hoogtepunt van het jaar. Er gaan geruchten dat de tuinbeoordelingen nog wel eens tot verwoede discussies leidt tussen aanhangers van de ecologische tuinen en die van de polletjestuinen. Afijn. Dan heb je een beetje een idee.

En thuis?

Na het zien van al die weelde geef ik thuis mijn uitgedroogde kiemplantjes nog maar een scheut water. Mijn doel is vooral dat ik al mijn voorgekweekte plantjes op tijd de grond in krijg. En dat ik dan in de zomer buiten tevreden op mijn stukje beschaving mag toekijken.

Project Berm

Van saaie berm tot groene ontmoetingsplek

Sinds ik met mijn gezin meer aan huis gekluisterd ben door de coronamaatregelen is er bij mij een idee ontstaan voor de saaie berm tegenover mijn huis. Je voelt ‘m al aankomen: ik ben aan guerilla gardening gaan doen, althans, iemand vertelde mij dat dat het was. En ze had denk ik gelijk.

Laat ik eerst de berm omschrijven. Het is een brede berm, die onregelmatig doorloopt langs de hele straat naast het weiland van huis Boekelo. Momenteel vol met zevenblad, kweekgras en hier en daar een brandnetel. Het kweekgras groeide meters over de bestatring welke ik eerst stukje voor stukje heb verwijderd. Er kwam zelfs een put tevoorschijn. Dan het randje. Vanaf de stoeprand kon ik handmatig met de onkruidsteker stukje voor stukje alle wortels weghalen. Dat vereiste wel wat discipline moet ik zeggen. Maar, na twee maanden ofzo, toen ik er bijna dagelijks even wat aandacht aan had besteed, keek ik uit op een kweekgrasloos geheel. De brandnetels liet ik staan, want, zo leerde ik mede door Floralia; deze is een waardplant voor de vlinders. Dat het nu als poepveldje wordt gezien laat me koud, want ik ben ervan overtuigd dat de bloemen zullen winnen.

Betreft dat poepveldje: mijn overbuurjongen en mijn zoon kwamen op het idee bordjes te maken voor het langswandelend publiek, om te laten weten dat hondendrollen niet gewenst waren. Dit heeft overigens wel een tijdje geholpen. Verder wip ik er zo nu en dan eentje weg met mijn onkruidsteker en probeer me er weinig van aan te trekken. Het goede zal overwinnen. Bovendien is het aanstekelijk. Ook een buurtgenoot een heel eind verderop die al een poging had gewaagd aan de berm is nog fanatieker geworden en inmiddels zijn we met drie buurvrouwen de berm een stukje vrolijker aan het maken.

Het is mijn droom een bloemenzee te maken van de berm en dit zover mogelijk door te laten lopen tot de straat zolang de buurt het goed vindt. Ook de gemeente had er geen bezwaar op, welke ik netjes gebeld had. Ook de aannemer van het groenbeheer had mijn karwei in de gaten en heeft mijn eerste zaailingen zelfs laten staan, iets wat ik niet zo snel verwacht had.

Afijn. In de loop van de tijd ben ik mij gaan verdiepen in biologische zaden ten opzichte van gewone goedkope zaden, maar ook ben ik mij gaan verdiepen in inheemse planten. Dankzij Floralia en veel speurtocht op het internet heb ik nu een lijstje gemaakt van planten die welkom zijn in de berm. Ik verzamel bloemenzaad uit eigen tuin om de berm mee in te zaaien en heb al wat doosjes van natuurmonumenten voor een klein prijsje bemachtigd. Ook heb ik voor weinig geld aan 150 biologische tulpenbollen kunnen komen waarvan het merendeel in mijn eigen tuin staat en de rest de berm in gingen. Daarnaast nog een zakje biologische bloembollen van diverse planten die ik gewonnen had via Groei & Bloei op Instagram. Zo hoop ik op een mooie eerste lente dit jaar.

Omdat ik pas in de zomer begonnen was met het ontwortelen van de grasberm, heb ik laat ingezaaid. Ik had ook kunnen wachten tot volgend jaar maar ik wilde graag dat er nog íéts van groen tevoorschijn zou komen. Hoge verwachtingen had ik niet, met het oog op de droogte die we toen hadden. Toch hebben we nog maanden van feloranje dubbelbloemige goudsbloemen en verschillende afrikaantjes mogen genieten. En dat was nog maar het begin!

Om er nog een scheutje bovenop te doen wil ik ook nog delen dat ik merk dat het inzaaien van de berm goed heeft gedaan bij de buurtbewoners. Menig wandelaar die erlangs liep is geïnteresseerd geweest in de voortgang van de berm. De goudsbloemen werden regelmatig uitvoerig bekeken door verschillende mensen. Iets wat ik vanachter mijn eigen raam natuurlijk kon volgen. Een bijkomstig voordeel daardoor is dat er, ondanks de strenge maatregelen, toch nog gesprekken met elkaar ontstonden daar bij die berm – weliswaar op afstand. Het leek wel een ontmoetingsplek geworden te zijn. Dat komt omdat mensen er even stoppen en kijken, en zo meer kans hebben om elkaar te treffen. Bovendien werd ik regelmatig vriendelijk te woord gestaan door wandelaars en zo vielen we van het ene in het andere gesprek. Zo heb ik naast mijn groene bezigheid toch ook best een sociale zomer meegemaakt als ik terugkijk!

Ik ben natuurlijk niet de enige die een dergelijk initiatief heeft genomen, zo heb ik dus ook genoten van het bericht over het Insectenparadijs in het laatste blad van Floralia en bewonder ik de buurttuin aan de Jonker Sloetlaan al jaren. Ik hoop dat er meer van dit soort initiatieven komen in Bennekom. En al ben je maar een leek, het is zeker ook heel leerzaam. Als je maar ergens begint en niet snel opgeeft.