NAH-Café Ede

Het NAH-Café Ede

Vandaag ben ik een kijkje gaan nemen bij het NAH-café in Ede.
Gewoon om te zien wat het zoal is.
Is het er gezellig? Laagdrempelig? Wat is er te doen?
Als wijkverpleegkundige is dat handig om te weten.
Wellicht kan ik het eens als tip meegeven aan iemand.

Creatieve avond

Dus ik fietste vanavond naar het NAH-Café en was zeer benieuwd.
We zouden iets creatiefs gaan doen.
2,50 voor de knutselspullen en ik hoefde verder niks mee te nemen.
Drankjes worden verzorgd.

Gezellige drukte

Het Café wordt gerund door Wilma en Dave.
Hartstikke leuke, enthousiaste mensen,
zelf met NAH.
Het bleek er wat drukker dan verwacht vanavond.
Iets wat niet vanzelfsprekend was.
Ze bestaan namelijk nog geen jaar.
En hebben ook nog een tijdje last gehad van de lock-down.
De vraag is er dus wel naar.

Ontwikkeling

Omdat het café nog niet zo lang bestaat,
is het nog wat zoeken naar wat handig is qua invulling en indeling.
Zo ook wat betreft de drukte van vandaag;
daar moet nog een weg in gevonden worden.
Misschien dat de ruimte beneden in de Meerpaal benut zal gaan worden.
Die is wat groter.
Of dat de groepjes toch wat verspreid door de ruimte zullen gaan zitten.
Afijn. Aan verbetering wordt gewerkt.

De kans is groot dat op het moment van lezen,
dit alweer verbeterd is.

Mobiel

Ik ging in ieder geval met een mooie creatie naar huis.
Een mobiel heb ik gemaakt,
voor wat plantjes in te hangen of iets dergelijks.
Heerlijk kneuterig.

Ondertussen gezellig kunnen kletsen,
want iedereen moest wachten op een schaar.
Dan begin je vanzelf wel te kletsen.
(Heel slim.)

Contactgegevens

De website is hier te vinden.
Daarnaast hebben ze ook een Facebook-pagina.

Het is i.p. iedere tweede woensdag van de maand.
In de Meerpaal, Ede.
Om en om zou er iets creatiefs te doen zijn.
Of een inloopavond met alleen koffie.
De sfeer is lekker los, gemakkelijk, gezellig.
Geen zielige of serieuze praatjes waar iedereen in mee moet gaan.
Maar gewoon, wat iemand bezig houdt.
En waar men zin in heeft.

Goed bezig Wilma en Dave! Ga zo door toppers!


Televisie (via Pixabay.com) - Kijk, mama!

Gezien: De moskeemannetjes (2Doc)

Wat een mooie documentaire weer van 2doc: De Moskeemannetjes. Van die programma’s waarvan je kan zeggen: daar heb je wat aan! En je kunt er wat mee.

Bange Nederlanders

Nog altijd ben ik vol ongeloof als ik bange, stugge Nederlanders zie worstelen met islamitische ‘nieuwkomers’. ‘Ze gaan niet weg’ en ‘ze moeten mengen, anders werkt het niet’ (maar dan wel afwachten op het initiatief van de andere kant). Ik begrijp dat ‘vreemd’ ‘eng’ kan zijn (wat de boer niet kent dat vreet hij niet), maar waar is het fatsoen gebleven?! Kom op zeg. Geen bangmakerij de wereld in als je niet weet waar je het over hebt. En nee, de aanslagen dien je niet te associëren met moskeegangers.

De politieagent

Trouwens, toen die politieagent (als eerste in beeld) ´moskeemensen´ zei beet ik even op mijn lip. Of is dat echt een juist woord? En ohja, er mocht niet gesproken worden over patrouilleren. En vervolgens hoor ik dit woord meerdere malen van de journalist. *Zucht.*

Gedreven Marokkaanse moslims

De ‘moskeemannetjes’ zetten zich in voor Allah, voor de moskee, de mensen, maar ook willen ze zich zo graag bewijzen voor de Nederlanders in hun buurt… Aan de ene kant is het aandoenlijk en natuurlijk maatschappelijk heel goed, maar aan de andere kant ook om mij kapot te schamen voor de Nederlanders. Als er meer gastvrijheid zou zijn geweest, was het lang niet zo moeilijk geweest voor deze mannen om zichzelf te bewijzen. Respect voor het harde werk van ze.
Een buurtvader in Ede sprak ik vorig jaar op een wijkfeest waarbij ik EHBO mocht verlenen. Ook hij was, net als deze moskeemannetjes, zo ongelooflijk gedreven en heeft zoveel bergen moeten verzetten om in Ede wat positiefs op gang te kunnen krijgen. Niet alleen om een goed lopende organisatie te worden, maar ook om andere Marokkanen te betrekken. Gelukkig waren er wel een handjevol Nederlanders op het wijkfeest, maar des te meer reden (voor mij althans) om als Nederlander vaker het gesprek aan te gaan op dit soort bijeenkomsten.

Geen vrouwen in beeld

Op Twitter werd terecht geroepen: waar zijn de vrouwen (van de Marokkaanse gemeenschap)? Jammer dat zij niet geïnterviewd werden, wat ook door regels in de religie of cultuur kan komen lijkt mij. Maar ach, wij Nederlanders hebben tot de dag van vandaag ook nog geen perfecte gelijkheid van man en vrouw en hebben hier ook (zeker bij de conservatieven) jarenlang over gedaan om hier wat aan te doen. Dus wie zijn wij om met dit vingertje te wijzen? Ik geloof dat het een kwestie van tijd is dat de Marokkaanse, islamitische vrouwen in Nederland mondiger gaan worden en meer naar buiten zullen treden.

Contact tussen de bubbels

Voordat ik op ´publiceren´ drukte, las ik nog een stukje in de Volkskrant, gezien via Romy van dochterlief.nl: ´Trek aan mijn jas, anders kies ik de makkelijke weg.´ (ook bekend als: ´PVV-stemmers, laat mij de boosheid tegen de elite snappen.´). Daarin wordt uitgelegd dat het ook wel makkelijk is, om in je eigen bubbel te blijven. Maar waarom moeilijk denken? Begin klein: Ga eens eten bij een buurthuis, ga eens naar een wijkfeest, een wijkbijeenkomst, een open sportactiviteit in je buurt, doe eens vrijwilligerswerk. En luister.
Er zijn zat mensen te ontmoeten die je een link geven naar mensen waar je normaal niet zo gauw mee zou praten. Stel je open en probeer het eens. En laat je niet leiden door angst. Contact met de ander is mijn inziens het begin van het oplossen van misverstanden en het creëren van sterke banden.